Dünya Kupası'nda 2. Tur Eşleşmeleri ve Final Yolu

İspanya'da düzenlenen 2014 Basketbol Dünya Kupası'nda grup aşaması dün oynanan maçların ardından sona erdi. 2. tur eşleşmeleri ve finale giden yollar yukarıdaki şekilde oluştu.

Read More

Türkiye: 77 - ABD: 98 (3 Çeyreklik Direnç, İlerisi İçin Umut)

Milli takım ABD karşısında kağıt üzerinde yapması gereken her şeyi sahada uyguladığı bir ilk devre oynadı. ABD'nin ritm kazanmasının bir numaralı etkeni olan fastbreak sayıları top kayıplarını sınırlama konusunda gösterilen hassasiyetle minimuma indirildi, yarı sahadaki gömülü savunma, Irving ve Harden'ın bire birlerine doğru yardımların gelmesi ve genel olarak ABD kısalarının yay gerisinden iyi yüzde yakalayamaması skor dengede gitse de oyunun direksiyonunda hep Türkiye'nin olmasını sağladı. Denklem oldukça basitti aslında, top kayıplarını sınırlayıp tempoyu düşürmek rakibin oyunda ağırlığını hissettirmek için ihtiyaç duyduğu ''rüzgarı arkasına alma'' olgusunun önüne geçecekti. Nitekim öyle de oldu.

Aslında savunma açısından ekstra bir efor yoktu milli takım adına. ABD'yi hücumda kilitlemenin istekle, mücadeleyle değil de doğru savunma kurgusunun tıkır tıkır işlemesiyle sağlanması belki de farklı kıldı bu performansı. İlk devre boyunca top kayıpları yapılsa dahi hızlı hücuma zemin hazırlayan cinsten olanları azdı, fauller doğru yerlerde kullanıldı ve ABD hızını yükseltemedikçe, topları erken kullanamadıkça daha ciddi bir çıkmazın içinde buldu kendisini.

2. devrenin başlarında gelen üçlük yağmuru hücum konusunda milli takımın elini güçlendirip galibiyet fikrini bir şekilde akıllara soksa da asıl dayanağın, savunmanın, Davis - Faried ikilisiyle kırılması bizleri 20 farkla biten maç sonuna götürecek süreci başlatmış oldu. Defanstaki konsantrasyonun yorgunlukla bağlantılı olarak düşmesi millilerin direncinin son çeyrekle birlikte tamamen yerle bir olmasına yola açtı.

ABD'ye karşı oynanan bu 40 dakika milliler için iyi bir sınav oldu kesinlikle. İyi bir oyun kurgusunun oturtulup bunun sahada hakkıyla uygulanabildiğini gördük. Yıllardır ''gazla çalışan, maç içi serilere bağımlı kalan'' etiketine sahip milli takım için değerli olabilecek bir detay bu. Sıradaki Ukrayna ve Finlandiya maçı belirleyici olacak. Oyananacak doğru basketbol ve iyi sonuçlar gruptaki sıralamayla birlikte ileri turlar için de bir umut ışığı yakacak, tersi senaryo ise bu maçın sadece akıllarımızda tatlı bir anı olarak kalmasına yol açacak.

Read More

ABD: 114 - Finlandiya: 55 (Finler Amerikan Rüyası'ndan Geç Uyandı)

C Grubu'nda açılış gününün son karşılaşmasında Birleşik Devletler, geçen yazın peri masalı olan Finlandiya'ya acıma duygusu göstermedi ve özellikle ilk yarıdaki ekstra dominant performansla sahadan çok rahat bir galibiyetle ayrıldı.

Fizik ve atletizm üstünlüğü üzerine kurulu oyun yapısıyla ABD, Finlandiya'nın alışık olduğumuz o erken şut kullanma ve karşılaşmayı karmaşaya sürükleme niyetini henüz ilk çeyrekte yerle bir etmişti. Üçlüklerle yaşayıp üçlüklerle ölen Finler, yay gerisinden ilk isabeti bulmak için tam 13 şut denemek zorunda kaldılar. Zaten ikinci çeyrekte sadece 2 sayı üretebilmeleri maçı çok erken bitirdi.

Amerika ise turnuvaya inanılamaz gösterişli bir giriş yapmış oldu böylece. Finlandiya'yı tam 31 top kaybına ve bir dolu kötü şuta zorlarken çok doğal bir şey yapıyormuş gibi gözüküyordu kadrodaki her oyuncu. Hücum sahasına rahatça geçebilmeleri, hızlı hücumlarla da çok kolay basket bulmalarını sağladı ki skora açık alan oyununun büyük etkisi oldu. ABD mevcut performansıyla bu tip nispeten küçük maçlarda motivasyon sorunu çekmeyeceğini gösterdi.

Son olarak Fin seyircilere biz de naçizane alkış tutmuş olalım. Takımları bugün parkede beklenenin çok altında kalmış olsa da onlar basketbolu güzelleştiren etken oldular. #SusiJengi!

Read More

C Grubu | Ukrayna: 72 - Dominik Cumhuriyeti: 62 (Açılışı Ukrayna Yaptı)

Turnuvavın iki açılış maçından birinde Türkiye'nin de içinde olduğu C grubunun iki takımı karşı karşıya geldi ve maçı Ukrayna ikinci yarıdaki oyunuyla kazanmayı başardı.

Maç aslında Dominiklerin istediği gibi başladı. Turnuvanın ilk maçı olmasının da etkisiyle iki takımın elleri ayakları birbirine dolandı maç başında. Dominik'in karakterine daha uygun bir hal aldı maç. Amansızca yaptıkları baskıyla Pooh Jeter'ı çok zorladılar. Jeter, arkadaşlarından yeterli desteği alamayınca çoğu top onun elinde kaldı. Bir ara 2 numaraya geçmeyi denedi ancak takımdaki diğer oyuncuların ciddi ballhandling sorunu baş gösterdi. Doğru pas açılarında da durmadılar. Ciddi sayıda top kaybı yaptılar ilk 1,5 çeyrekte. Zaten Dominik'i ilk yarı oyunda tutan şey bu oldu.

İkinci devreye ise Ukrayna çılgınlar gibi başladı. İlk devre sayısı olmayan Gladyr ve Jeter'dan 2.40 dakikada gelen 14-0'lık seri bir anda öne attı Ukrayna'yı. Çeyrek sonuna doğru buldukları küçük bir seri dışında da başka sayı atamadılar zaten çeyrekte. Aslında savunma tarafında rakiplerini yıktılar diyebiliriz zaten. Başta Garcia olmak üzere dış şutörlere yoğun bir baskı yaptılar. Şut için kurulan hand-off perdeleri de olabildiğince iyi savundular. Dominik ise çareyi yegane sırtı dönük oynayabilen oyuncuları Jack Martinez'de aradı ancak kalın Ukrayna uzunları onu çok zorladı. Üçüncü çeyrek sonu dördüncü çeyrek ortasına kadar uzunca bir süre Pooh Jeter'ı da kenarda dinlendirme şansı buldu Ukrayna. Son çeyrekte 5.30'da girer girmez 1 3'lük attı, 2 kez de çizgiye gelip farkı 14'e ve maçı koparan isim oldu. Fark açıldıktan sonraki çabaları yeterli olmadı ve gruba Ukrayna galibiyetle başladı.

Ukrayna'da beklenildiği gibi Jeter ve Gladyr ön plandaydı. Pota altından beklenen katkı Slava Kravstov'dan geldi. Yine ara ara saç baş yoldurdu tabi ama genel olarak iyi bir oyun ortaya koydu. Dış adamların savunma sertliği kötü zamanlarda bile maçtan kopmama imkanı verdi onlara. Yarınki rakipleri Finlandiya'nın Dominik ile benzeyen tarafları var. Bu savunmalarıyla canlarını sıkmaları muhtemel.

Dominik'te ise dış şuta dayalı tek düze bir oyun vardı. Yarı sahada belkide en güvendikleri 2 oyuncu Sosa ve Feldaine kötü bir görüntü çizdiler. Özellikle Sosa'nın acil toparlanması gerek sadece, yarı sahada sadece şut ve enerji ile işi götürmeleri acayip zor. Sert savunma karşısında onların da top kaybı eğlimi yüksek.

Read More

Türkiye: 76 - Yeni Zelanda: 73 (Geri Dönüşle Gelen Galibiyet)

Maç, Oğuz Savaş ve Ergin Ataman'ın strese bağladığı bir duraklama süreciyle başladı milli takım adına. Bu süreç ilk çeyreğin tamamında kendini hissetirdi, 0/7'lik top kaybı/asist oranı, 4/19'luk saha içi isabeti de rakamsal kanıtları oldu. 2. çeyrekte Emir'in 4 numaraya kaymasıyla oyuna dahil olma adına ilk adımlar atılsa da Yeni Zelanda'nın her pozisyondan gelen dış şut isabetlerinin önü kesilemeyince fark da çift hanelerde kalmaya devam etti.

Soyunma odasından dönüşte Ender - Hersek ikilisinin katkısıyla milli takım skora ortak olmayı başarsa da çeyrek sonunda Ender'in verilmeyen basketi ve alınan teknik faullerle başlayan süreç, 4. çeyreğin ilk 4 dakikasında da sürdü ve Yeni Zelanda maçı koparma seviyesine getirdi. Bu noktada Oğuz Savaş'ın pota altında devreye girmesi ve savunmanın bir doz artması milliler adına maçın en ciddi kıvılcımını yaktı ve yakalanan ivmeyle galibiyete gidildi: 76-73.

Galibiyet güzel ancak 'İlk günün günahı olmaz' gibi gereksiz klişeleri bir kenara bırakarak takımda kendini gösteren problemlere değinmek lazım. Öncelikle kendini savunma takımı olarak tanımlayan bir ekibin hücum silahları çok belirgin olan rakibine karşı bu kadar dış şut imkanı vermesi olumlu bir not olarak çıkmıyor karşımıza. Bununla birlikte hücum ribaundlarındaki ağır Yeni Zelanda üstünlüğü göz göre göre geldi mesela, bu iki detay rakibin etüdü yapılsa da uygulama konusunda ciddi sıkıntılar yaşandığı gerçeğini ortaya koyuyor.

Belli bir ilk beşin olmayışı ve süre dağılımının netleşmemesi de takımdaki rol - sorumluluk dengesinin bir türlü oturmamasına yol açıyor. Bu durumun ilerleyen maçlarda da sürmesi ciddi bir handikap olabilir milli takımda.

Oğuz'un geri dönüşte başrolü oynaması değerliydi ancak bunu yaptığı takımın turnuvanın en zayıf boyalı alan savunmalarından biri olduğunu da unutmamak gerek. Ergin Ataman'ın Yeni Zelanda'daki zayıf karnı görüp sonları Furkan veya Ömer yerine Oğuz'la oynaması doğru bir karardı ama Oğuz'un bu performansı istikrarını korur mu şüpheli. Yarı sahada tepe pick&roll'ü haricinde neredeyse hiçbir oyunu olmayan bir ekipte Emir, Barış ve Sinan'ın çabaları günü kurtaran etkenlerdi.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Arjantin

San Antonio Spurs özellikle 2011'den itibaren her sezona 'ana çekirdeğin son şampiyonluk şansı' yaftalamasıyla başlıyor ancak geçen 3 yılın ardından tepedeki yerlerini koruyorlar ve 1-2 yıl daha bu istikrarlarını sürdürmeleri sürpriz olmayacak. Bu açıdan Arjantin'i milli takımların Spurs versiyonu olarak görebiliriz. Onlar da 2008 olimpiyatlarındaki bronz madalyanın ardından her yıl Spurs'ün yaşadığı senaryoyla karşılaştılar ancak aradan 2 uluslararası turnuva geçmesine rağmen İspanya 2014'te halen podyum için akla gelen ülkeler arasındalar. Bununla birlikte artık Arjantin'de 'rebuilding' döneminin kapıda olduğunu hissetmek mümkün. Alttan gelen oyuncu sayısının sınırlı olması da bu geçiş sürecini daha sancılı kılacak.

Altın jenerasyondan Scola, Prigioni ve Nocioni kadroda yer almalarına rağmen Ginobili ve Delfino'nun eksikliği Arjantin'in iddiasında ciddi bir sınırlamaya yol açabilir. Takımla ilgili notlara geçecek olursak;

-Arjantin'in 2014 kadrosunda elinin en güçlü olduğu pozisyon PG. Pablo Prigioni gibi bir tecrübenin yanında Facunda Campazzo ve Nicolas Laprovittola oyun kurucu rotasyonunu oluşturuyor. Koç Julio Lamas son hazırlık maçlarında sahaya çift oyun kurucu ile çıkarak bu bölgedeki avantajını değerlendireceğinin göstergelerini verdi. Prigioni ilerleyen yaşına rağmen üst düzey saha görüşü ve saha içi liderliği ile Arjantin hücumlarının işlemesinde önemli bir rol üstleniyor. Savunmadaki top çalma sezgisi de takımına sıkça fastbreak imkanı sağlıyor. Real Madrid'in yeni transferi Campazzo ise sadece takımın değil turnuvanın en iyi genç oyuncularından biri olma potansiyeline sahip. Yükselen performansıyla birlikte son iki hazırlık maçında ilk beş çıktı ve buradaki yerini sağlamlaştırdı. İyi bir penetreci ve pasör olmasının yanı sıra yaşlı Arjantin takımında maç içi artan tempoya ayak uydurabilen yegane isimlerden biri. Prigioni'nin yükünü hafifletmede kendisine önemli rol düşüyor.

-Kadronun yaş ortalamasının yüksek olması en çok savunmada sorunlara yol açıyor. Yavaş ayaklar, akıcı bir yarı saha hücumuna sahip takımlara karşı ciddi bir problem olacak Arjantin'de. Bu durum en çok pick&roll savunmasında ve maç içinde zaman zaman denedikleri 2-3 zone'da yardım savunmalarının aksamasında kendini gösteriyor.

-Luis Scola, Ginobili'nin yokluğunda takımın en önemli yıldızı konumunda. Kendisinden 2010'daki performansı beklemek biraz hayalcilik olsa da sağlayacağı ekstra hücum opsiyonlarıyla Arjantin'in en önemli kozlarından biri olacak Scola. Takımda boyalı alandan skor üretebilecek nadir isimlerden, ciddi bir orta mesafe şutu var ve bunlarla birlikte yüksek posttaki pas dağıtımı görevini de üstlenebiliyor sıkça. Prigioni'yle olan uyumlarını da es geçmemek gerek.

-Dış şut performansı Arjantin'in maç kazanmasında belirleyici faktörlerden biri olacak. Hazırlık maçlarında yay gerisinden yakalanacak yüzdenin kendilerini ne kadar üste çekebildiğini, aynı zamanda dibe de vurdurabileceğini (bkz. İspanya maçı) deneyimlediler. Bu noktada Nocioni'nin alacağı sorumluluk kritik.

-Zayıf bir pota altına sahip olmalarına rağmen boyalı alan savunmasında belli bir standartı yakalamayı başarıyorlar. Asıl ciddi problem ise backcourt'ta ortaya çıkıyor savunma açısından. Rakip kısaların etkinliğini sınırlamak, ilerisi hedefleniyorsa Arjantin'in düzeltmesi gereken öncelikli sorunlardan.

Beklenti: Çok yüksek bir tavanlarının olmaması hedeflerin daralmasına yol açacak gibi gözüküyor Arjantin adına. Grupta ne olursa olsun kendilerine ilk 3'te yer bulacaklardır ancak sonrası için pek ışık verdikleri söylenemez.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Yunanistan

Giannakis'in görevden ayrılmasının ardından Avrupa'nın belli seviyedeki koçlarına şanslar veren Yunanistan, henüz beklentileri karşılayabilmiş değil. Trinchieri'yle geçen yıl yaşanan hayal kırıklığının ardından Spanoulis'ten de yoksun Yunanistan'da beklentiler yine çok büyük. Beklenti altında kalma ihtimalleri de epey fazla.

Türkiye'de basketboolu yakından takip edenlerin de önemli bir saygı gösterdiği koç Fotios Katsikaris,beklenen potansiyelini henüz büyük bir kulüpte göstermiş değil. Geçtiğimiz sezon Rusya Milli Takımı'nda göreve başlayan ancak federasyondaki garipliklerin neticesinde Eurobasket öncesi istifasını verebilecek bir duruşa da sahip kendisi. Tıpkı kendisi gibi potansiyel vaadeden ancak top seviyede koçluk yapamayan Trinchieri'den sonra biraz daha sağlam adımlarla ilerliyor. Yunan basketbolunun genç jenerasyonundan risk taşıyacak bir tercihte bulunmayarak yaş ortalamasını yükseltti.

Vassilis Spanoulis, Stratos Perperoglou, Michael Bramos, Loukas Mavrokefalidis gibi önemli parçalar bu kez kadroda yer almayan isimler. Genellikle çift oyun kurucuyla izlediğimiz Yunanistan'ı turnuvada zaman zaman bu düzenden uzaklaşmış göreceğiz. Hatta Zisis/Calathes - Vasileiadis - Papanikolaou/Antetokounmpo - Printezis - Bourousis hazırlık döneminde en çok maçlara başlayan ilk beş olarak dikkat çekiyor. İyi bir savunma beşi olmamasına rağmen takımın yoğun çaba göstermesi, sık sık forvetten (K-Pap veya Antetokounmpo) yardım getirebiliyor oluşları onları ayakta tutmaya yetiyor genellikle.Bazen bu ikilinin beraber kullanılıyor oluşu onların agresiflik seviyesini çok yukarılara çıkartıyor. Katsikaris'in savunma direncini yukarı çekmek için başvurduğu bir diğer yöntem de rotasyonu uygulaması. Sık değişiklikler yaparak takımını diri tutmayı amaçlamış ve bunu da hazırlık döneminde iyi bir şekilde uygulamıştı.

Hücumda ise durumlar onlar adına daha olumlu. Bourousis gibi önemli skor meziyetleri olan bir pivota sahipler. 20 dakika civarında oynadığı her karşılaşmada çift haneyi görebilecek bir isim. Ancak Bourousis'in rotasyonundaki ne Vougioukas ne de Glyniadakis istenen katkıyı verebilecek isimler. Bourosis'in tam olarak iyi yapamadığı çember savunuculuğu, ribaund konusunda ondan da kötü durumda bu ikili. Geçtiğimiz turnuvada Mavrokefalidis'in sakatlanması ve Kavvadas'ın yetersizliğiyle ciddi sorun yaşamışlardı pivot rotasyonunda. Kaimakoglu - Printezis'i birlikte kullanarak size olarak kısalsa da bunu tolore edebilecek bir opsiyon bazı rakiplere karşı kullanılabilir. Geçen yıl kadroda olmayan Kaimakoglu'nun hem yay gerisinden etkili olması hem iyi ribaundçu olması bitik Fotsis'e göre en büyük artıları 2013'ten bu yana. Forvetler Antetokounmpo ve Papanikolaou'dan ayrıca bahsetmek gerek. Birebirleri güçlü, potaya gidebilen, atletik ve şutu olan iki isim Yunanistan'ın aslında oyunun her alanındaki en büyük silahları. Birlikte oynadıklarında da takımı kısaltmadan sahada kalmış olabiliyorlar. Üç numaralarla eşleşme sıkıntısı yaşayabilecek takımlara karşı ciddi bir üstünlük sağlayabilirler buradan. All-around özellikli dört tane forvetle 3-4 numara rotasyonu çok büyük bir silah olacak.

Zisis, Calathes gibi saha içi organizasyonda Avrupa'nın en üst düzey isimlerine sahip olmaları da bambaşka bir artı. Bilbao'dan öğrencisi Vasileiadis'e de çok güvenen Katsikaris onun set şutörlüğü hünerlerinden faydalanmak için hazırlık döneminde bolca denemeler yaptı. Oynadığı hiçbir maçta maç başına minimum üç üçlük denemesi var Kostas'ın. Guard rotasyonu Katsikaris'in elinin en zengin olduğu ama en çok başını ağrıtan durum olabilir. Off-guard olarak kullanılabilecek Sloukas, çok iyi bir savunmacı olan ve birçok şeyden biraz biraz yapabilen Mantzaris ve şutör olarak Vasileiadis gibi üç önemli yan parça var ellerinde. Ancak bu rotasyonun en iyi iki ismi Nick Calathes ve Nikos Zisis benzer tipte oyuncular. Birlikte kullanılmaları takıma gereklı artıyı katmıyor. Calathes'in daha iyi bir oyuncu olması, Zisis'in 2004'ten bu yana Yunanistan'ın oynayacağı 10. turnuvada da kadroda yer almasının verdiği ağırlık dakikaların doğru ayarlanmasının ne kadar önemli olduğunu anlatmaya yetiyor.

Grupta Hırvatistan'la birlikte ilk sıra için çekişecek Yunanistan'ın nereye kadar gidebileceğini kestirmek oldukça zor. A Grubu'ndan gelecek ters bir rakiple çeyrek final göremeden elenme gibi bir durum bile söz konusu. Yolları çok zorlu fakat çeyrek final görememek elbette başarısızlık olarak adlandırılacaktır Yunanistan için.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Meksika

Yakın döneme kadar Meksika ve basketbol denince aklına pek birşey gelmez aslında insanın. Ancak geçen sene kazandıkları Centrobasket, 2 NBA oyuncuları ve geçtiğimiz sezon ligimizde forma giyen Paul Stoll sayesinde biraz daha yakınlaşabildik onlara. Dizilerden ve filmlerden aklımızda oluşan Meksika insanı figürü, basketbol takımlarına da sirayet etmiş. Kalitesiz oldukları söylenemez ama aşırı uç ve marjinal bir mentaliteye sahipler. Rakibe ters de gelebilirler, galibiyetsiz de dönebilirler. Ama izlemesi tuhaf bir keyif veriyor bu takımı.

Takım yapısına gelince, oyun zekası üst düzey bir kısaları yok. Meza ve Stoll oyun kurucu; Martinez, Cruz ve Jorge Gutierrez forvetlerde görev yapıyor. Dinlendirme dışında bu 5'linin dışına pek çıkmadıklarını söyleyebiliriz. Solak Martinez, ceza şutları iyi ve takımı tamamlayıcı bir görevi var. Cruz ise Gutierrez ile birlikte ana dış skorerler. Cruz penetrelerle, Gutierrez ise hem topla hem topsuz cutlarla etkili olmaya çalışıyor. Ama takımı ona ne kadar destek veriyor muamma. Stoll alıştığımızın aksine burada daha sakin bir görüntüde(ya da takımı sağolsun hiç sırıtmıyor). Uzunlarda ise Ayon, takımın en temel oyuncusu durumunda. Sıkıntılı pota altında ribaund canavarı, çok dengeli değil belki ama post-up silahı var, tepeye çıkıp içeriyi boşaltıp pas bile indirebiliyor. Centrobasket'te 3'ün üstünde asist ortalaması vardı. Hector Hernandez ve Adam Parada, onu tamamlamaya çalışan ikili. Pek becerdikleri söylenemez ama Parada orta mesafesi ve savunma işlevleriyle biraz daha etkili.

Takımdaki oyun kurucu eksikliği top kullanmada dengesizliklere yol açıyor. Maçtan maça önemli farklar ortaya çıkabiliyor. Cruz'un tek başına takımı sırtlaması ya da Ayon'un her şeyi yapmaya çalışması gibi unsurlar olabiliyor. Ama haklarını yemeyelim dış oyuncular şut imkanı varsa atıyor yoksa bir penetre daha edip, pas ya da potaya atak imkanı arıyor. Ama tabi bu işler sistem dahilinde değil oyuncu içgüdüsüyle spontane oluyor. Hazır bahsi açılmışken spontane yaptıkları birşey daha var: Savunma. Savunmaya istekli başlıyorlar ancak heveslerine yeniliyorlar. Yüzü dönük uzun tutmakta sıkıntı yaşıyorlar. Ayrıca geriye iyi koştukları da söylenemez. Çok fazla top kaybına meyilli bir takım için ciddi defekt.

Gutierrez ve Ayon, iki NBA oyuncusundan birini hep sahada tutmaya çalışıyorlar bu bağlamda Gutierrez'in benchte başladığı maçlar vardı. Kendilerince mantıksız bir çözüm değil. Üzerlerinde ciddi bir baskı da yok. Bunun getireceği rahatlık işlerini kolaylaştırabilir. Ancak yukarda belirttiğim gibi alttan ve üstten sınırları pek
belli değil. Yinede 2 galibiyetin üst tura yeteceği bir grupta şansları azımsanmayacak kadar var.

Habib Beyatlı

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Ukrayna

İyi bir koç ve düzenle birlikte bir sonraki Eurobasket'in de ev sahipliğini alan Ukrayna basketbolu için her şey, ülkedeki siyasi durumun karışmasına kadar güllük gülistanlıktı aslında. Tarihinde ilk kez bir FIBA Dünya Şampiyonası'na katılan Ukrayna, kafaları basketbolda tutmak için ekstra efor sarfetme durumunda kalabilir. Yine de koç ve oyuncu grubunun geçen yazla hemen hemen aynı olması herhangi bir gereksiz adaptasyon sürecine mahal vermezken, benzer bir takım görmemiz olasılığını da arttırıyor.

Koç Fratello'yla birlikte takımın dışarıdan devşirdiği Pooh Jeter, yine sistemin merkezindeki isim ve koçun parke üzerindeki gölgesi konumunda. Gerek set seçimi gerekse tempo kontrolünde karar mekanizması olacak yine kendisi. Tepede başlayan uzunların perdelerini ağırlıklı asist veya dribbling üzeri şutla kullanmasını fazlasıyla tecrübe etmek mümkün Ukrayna hücumlarında. Zabirchenko ve Olexandr Mishula'nın, Jeter'ı yedekleme ve destekleme konusunda göstereceği performans da en az Pooh Jeter'ın performansı kadar önemli olacaktır.

Diğer yanda takımın skor üretmedeki ana opsiyonlarından biri de her sezon üstüne koyarak bir şut makinesine dönüşmeye başlayan Sergii Gladyr. Hem sabit şutör, hem dribbling üzeri uzunun yardımıyla çok rahat skor üretebildiğini geçen yaz görmüştük. Bazı hızlı hücumları yarıda kesip kaldıracak kadar kendine güveni olan Gladyr, sistem içinde bazen şaşırtıcı uzunlukta bir sürede toptan uzak kalıp topun ona gelmesini bekleyebiliyor. Bu durum pek tabi soğuma gibi bir soruna yol açmıyor. Düzen dışı da skor üretebilmesi onu bir miktar skorerin çok yönlüsü olarak yaftalayabilmemize olanak sağlıyor.

Kadro özelliği olarak Ukrayna, hemen hemen her pozisyonda biraz fizikli. Forvetler ve uzunların kalıplı olmaları, çevik guard'larla birleşince gömülme riskinin alınmasını kolaylaştırıyor. Hatta yarı saha savunmasında bazı perdelemelerdeki anlaşmazlıkları göz ardı edersek iletişim seviyesi ve geri koşma/yerleşim hızı olarak turnuvadaki birçok takımdan iyi durumdalar. Kredi yine haliyle Mike Fratello'ya.

Kısalarla birbirini tamamlayan uzunlardan ayrıca bahsetmek gerek. Ağırlıklı Natyazhko-Korniyenko'nun birlikte parkede olduğunu ve yine set offense'e ikisinin ağırlıklı şekilde tepede başladığını buraya not düşüyorum. Elbette ki ikisinin de orta/uzak mesafe menzillere sahip olması çok etkili bunda. İkili oyunda iç/dış dengesini sağlamalarına ve harika spacing'e giden yol yine en az bir şutu olan uzundan geçiyor. Slava Kravtsov'un geçen yaz bir çift taş gibi ellerle mundar ettiği onca topu bu yaz daha olumlu kullanabileceği hazırlık döneminde görülebiliyor ayrıca.

Turnuvada yayın başına oturup da kalem-kağıtla takip edilebilecek takımların arasında Ukrayna. Ayrıca belki de Dünya Şampiyonası tarihinin en genç oyuncusunu kadroda bulunduruyorlar: Sviatoslav Mykhailiuk. Hazırlık döneminde biten karşılaşmalar hariç ana rotasyona giremedi ama süre bulduğu her an müthiş potansiyelinden birkaç kuple bir şey gösterecektir.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Fransa

Coğrafyası ve tarihi bağlarıyla atletizm ve fundamentalın belkide en çok kesiştiği ülke Fransa'dır. Bu sebepten kadrolara bakmayan biri bile aklına Fransa gelince "Yaparlar heralde birşeyler" demesi muhtemel. Hatta bu kadrolara bakmayan kişi 2011 Eurobasket gümüş madalyası, 2012 Olimpiyat altıncılığı ve 2013 Eurobasket şampiyonluğunu hatırlarsa kendi tezini kuvvetlendirir. Ama keşke kadrolara baksaymış.

Bu tuhaf girişin ardından başlayalım değerlendirmemize. Kadro olarak Dünya Şampiyonası'na bir çok eksikle geldiler. 2013 MVP'si ve takımın esas oğlanı Parker, kısa rotasyonunun önemli ismi De Colo, Euroleague normal sezonundaki performansıyla tekrar NBA şansı bulan Ajinca ve NBA'de 2014 yılın savunmacısı ödülü kazanmış Noah takımda yok. Hatta turnuvaya günler kala bir başka NBA oyuncu Ian Mahinmi'de kadro dışında kaldı. Yerine Caja Laboral'e transfer olan Kim Tillie çağırıldı. Olaya bu açıdan bakılınca direk madalya adaylarının haliyle gerisindeler.

Parker'ın yokluğunda oyun kurucu pozisyonu Antoine Diot ve Thomas Heurtel'e emanet. Aslında kariyer olarak Heurtel biraz daha önde gibi ancak geçen senede rotasyonda Diot öndeydi. Hazırlık döneminde de benzer bir görüntü oldu. Maçlara genelde o başlıyor ve süre olarak da daha çok sahada. De Colo'nun olmayışıyla bazen yanyana oynama ihtimalleri de mevcut. Ancak ikiside net bir hücum akışkanlığı sağlayamadı hazırlık maçlarında.

Kanatlar, hiç şüphesiz en rahat oldukları yer tabi başta Batum geliyor. Bu tarz turnuvarlarda ve kısa Nancy macerasında çok üst düzey performanslarına tanık olmuştuk. Ama bu milli takımda sorumluluğu daha fazla. Daha önceleri olduğu gibi direkt olarak rakibin en etkili kısa oyuncusunu savunmak görevi verilecek mi orası muamma. Bir diğer NBA oyuncuları Evan Fournier ise çok çok ciddi bir şutör. Yıllardır Fransa'nın yaşadığı spacing sorununa çözüm getirebilir. Gerçi bu seferki sıkıntıları da rakibi içeriye toplamak. Geçtiğimiz sezon Fransa Ligi'nin sayı kralı Edwin Jackson, bir başka skor opsiyonları. Ancak çok fazla üst düzey tecrübesi yok ve Asvel'deki kadar özgürlüğü de yok. Takıma ve koçuna güven verebilirse bir X-faktör olma şansı var. Avrupa'nın tecrübeli "her işi yaparız abi"cilerinden Mike Gelabale ve Charles Kahudi bu bölgedeki diğer isimler. Bu yıl kariyerinin vasat yıllarından birini geçirse bile Gelabale'in iyi perfomansına da çok ihtiyaçları var.

Uzun olarak ise üst düzey değil belki ama yeterli denebilecek bir oyuncu grubu var ellerinde. Orda da asıl oyuncu tabiki Boris Diaw. Kilo problemi yok gibi göründü hazırlık zamanı. Performansı yeterli değildi ancak tecrübeli bir isim ve her an zulasından başka birşey çıkartabiliyor. Joffrey Lauvergne, içerden dışardan etkili olabilen bir oyuncu ve turnuvadaki performansı merak edilen birisi. Alıştığından daha sert uzunlarla karşılaşacak turnuvada. Ayak çabukluğu ve 3'lüğe kadar uzanan dış şutunu avantaja çevirebilmesi onun ve takımı için önemli. Partizan'daki kadar değil tabi ama yine ağır bir yükü olacak. Takım olarak kötü bir sezon geçiren Utah Jazz'ın yüz güldüren elemanlarından Rudy Gobert'in ortayı kapatması ve blok becerisi yüksek. Tabi o da bu seviyeler için ince bir oyuncu. Florent Pietrus'u bu turnuvalar ve İspanya kariyerinden tanıyoruz. Kısa dönemlerde savunma ve direnç olarak katkı verir ama uzun dönemlerde verebilecekleri sınırlı. Kadroya son eklenen Kim Tillie ise ilginç bir oyuncu. O da ince sayılır ama mücadeleden kaçmayan yapısı var, takımı gibi o da belli bir düzeyde atlet.

Genel toplama gelince, savunmada atletizmleriyle 1-2 takım hariç her rakibi çok sıkacaklardır muhtemelen. Ribaundlarda da üstünlük sağlayabilirlerse dahada korkulan bir görüntüye sahip olacaklar. Onlar için asıl problemler hücumda başlıyor. Hızlı hücum oynadıklarında basit hata, yarı sahada ise spacing ve oyun kurma problemleri baş gösteriyor. Batum'un takıma yapacağı liderlik de önceden pek kestirilemiyor. Ama şu da unutulmamalı, geçen sene Eurobasket'e inanılmaz vasat başlamışlar ancak eleme maçlarından itibaren performanslarını takımca iki gömlek yukarı çıkarmışlardı. Bu sefer o kadar kolay bir grupla başlamıyorlar tabi. Biraz Türkiye'yi andıran bir görüntüyle savunma konsantrasyonlarını asla kaybetmemek onlar için asıl kilit nokta belkide.

Habib Beyatlı

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Brezilya

Turnuvaya en eksiksiz gelen takımlardan biri belkide birincisi Brezilya. Aslında 2010'da da aşağı yukarı böyle bir kadroyla geleceklerdi ama son anlardaki sakatlanan ve kadrodan çıkarılan oyuncular olmuştu. Kısmet 4 yıl sonrayaymış.

Turnuvaya 31 yaş ortalama bir kadroyla geliyorlar. Takımın en genç ismi Raul Neto, 22 yaşında. Geri kalan tamamı 28 yaş ve üzeri. 39 yaşındaki ihtiyar delikanlı Marcelo Machado ise hala kadroda. Burdan pası hemen takım özelliklerine atıyorum ve eğer bu yaş ortalamasına aldanan takım olursa çok üzülür sonradan. Atletizmi ve enerjileri çok üst düzeyde. Yana doğru atılan tembel pasları ya da uzunlara atılan "ya tutarsa" toplarını hiç affetmiyorlar, çalıyorlar. 1 numara hariç diğer pozisyonlardaki her oyuncu blok olmasa bile şutu bozmaya yetecek kadar zıplayabiliyor. Post-up oynamayı seven takımlara karşı ciddi bir avantaj. Konuyu çok dağıtmadan oyunculara geçelim.

Oyunculara bakınca turnuvanın en özel pota altı rotasyonlarından biri hiç şüphesiz. 3 tane kendini kanıtlamış NBA oyuncusu artı İspanya takımlarıyla Euroleague oynayan Rafael Hettsheimeir var ellerinde. Rafael'den bahsetmek lazım, milli takımda özgüveni daha yüksek ve uzun olsa bile şut temelli bir oyuncu için özgüven olmazsa olmazlardandır. Avrupa basketbolundaki etkinliğini bildiğimiz Splitter takımın hücumda ve savunmada takımın en önemli kozu olacaktır muhtemelen. Yine Avrupa'ya uzak olmayan Varejao, ribaundlarda çok etkili bir isim. Wizard ile iyi bir sezon geçiren Nene ise hem ayak çabukluğu hem kuvveti hem de orta mesafesiyle birçok takıma ters gelebilir. Kısalara geçtiğimizde ön plana Marcelo Huertas çıkıyor. Splitter ile uyumu ve ikili oyun becerisi, onu takımın en alternatifsiz oyuncusu yapıyor. Yedekliğini ise Gipuzkoalı enerjik oyun kurucu Raul Neto yapıyor. Kısa dönemlerde orayı kapatsa bile uzun vadede Huertas'ın takım içindeki yeri başka. NBA'den tanıdığımız  Leandro Barbosa ve eski Maccabi'li Alex Garcia ise ilk 5 çıkan oyuncular. Uzun rotasyonunun etkinliğinin devamı için dışarıdan skor ve spacing katkısı vermeleri kilit noktalardan. Yukarıda bahsetmeye çalıştığım enerjik takım görüntüsünün baş kahramanlarından Larry Taylor, savunma çabası ve penetreleriyle takımı hareketlendirebilen biri. Şahsıma buzzer-beater kavramını öğreten Machado ise hazırlık maçlarında pek iyi görünmedi. Ama ondan beklenen ceza şutlarını Marquinhos ve Rafael'den bulmayı başardılar.

Enerji ve savunma becerilerinden bahsetmiştim. Olumsuz özelliklere gelince, net bir skor lideri çıkartamıyorlar. Litvanya'ya 17'den maç kaybetmişlerdi hem de 65 sayının altında biten bir maçtı. Onları eleme maçlarında ciddi yaralayabilir bu durum. Rotasyonu daraltmak belki bir çözümdür fakat bu sefer de enerjik oyunlarını kaybedebilirler. Madalya hedefi için bu ikilemde kararı doğru vermeleri onlar için elzem. Ancak yinede 2010 Dünya Şampiyonası'nda ABD'nin zorlandığı tek maçın Brezilya olduğunu da hatırlamak gerek. Zor bir grupla başlıyorlar ama hiç şüphesiz turnuvanın en ciddiye alınması gereken takımlarından biri.

Habib Beyatlı

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Litvanya

Geçen yıl Eurobasket finaline yükseldiler ancak finalde Fransa'ya kolay teslim olarak geldiler Dünya Şampiyonası'na. Net favori iki takım İspanya ve ABD'nin ardından akla ilk gelen madalya adaylarından biri. Tecrübeli koç Jonas Kazlauskas ile devam ediyorlar ve geçen seneki kadroları büyük ölçüde koruyarak geliyorlardı. Ta ki...

Turnuvalardan önceki hazırlık maçlarını galibiyet/mağlubiyetten çok sahada oynanan oyun, takımın eksikleri ve bu eksiklerine nasıl reaksiyon verdiklerine göre incelemek daha sağlıklıdır aslında. Ancak takım çok parlak giden hazırlık sürecinin son maçında(Hırvatistan) takımdaki en kilit ismi sakatlığa kurban verdiler: Mantas Kalnietis. Aynı zamanda takım kaptanı olan Kalnietis(bu görev sakatlıktan sonra Jankunas'a verildi), takımın saha içi patronu ve mevki olarak da en alternatifsiz oyuncusu sayılırdı. Zaten Kazlauskas da daha evvelden "sonumuz olur" diyerek buraya işaret etmişti. Bu kayıp, son hazırlık maçında geldiği için de bu sorunu nasıl tolere edecekleri konusunda pek bir fikrimiz olmuyor maalesef. Bu açıdan biraz kapalı kutu görüntüsüne bürünüyorlar.

Yerine ise aday kadrodan kesilen Adas Juskevicius çağırıldı. Bir diğer genç oyuncu Saras Vasiliauskas ile orayı kotarmaya çalışacaklar. Ancak ikisi de çok üst düzey tecrübeye sahip değiller. Hazırlık maçlarında kenardan enerji getiren ve setlere tempo katan Vasiliauskas'ın işi biraz daha zor. Artık back-up değil ve sorumluluğu daha fazla. 2013'te olduğu gibi yarı saha organizasyonları için Seibutis yine onlara bir alternatif olabilir.

Kanatlara geçtiğimizde ise turnuvanın elit rotasyonlarından birine sahipler: Marty Pocius, Jonas Maciulis, Mindaugas Kuzminskas, Renaldas Seibutis ve Simas Jasaitis. Hepsi ortalama ya da daha üst seviye atlet ve savunmacı. Hepsinin hücumda iyi yaptığı işler de var ayrıca. Litvanya ekolüne uygun biçimde geçiş hücumlarına da müsaitler. Şu grupta Jasaitis'in rotasyonda biraz daha geride kaldığını söylemek güç değil. Oyun kurma zaafını azaltmak için Pocius ve Seibutis'in dakikaları artacaktır şüphesiz. Sırtı dönük oyunla oluşturduğu sayı ve pas seçenekleriyle yeni Real Madridli Maciulis de onlar için önemli bir koz. Diğer iki isim Kuzminskas ve Jasaitis biraz daha arkadaşlarının performansından etkilenen tipte oyuncular. Kuzminskas içerden, Jasaitis ise ceza şutlarında etkili. Set temposunun yükseldiği zamanlarda yaptığı pota altına boş cut'larla Kuzminskas ile Vasiliauskas arasında özel bir bağlantı oluşabilir. Oraya dikkat etmek lazım.

Uzun rotasyonu ise geçen senekinin aynısı fakat bu sefer gençlik ateşi ön planda. Motiejunas ve Valanciunas, 1 yıllık NBA tecrübesini daha zulalarına koyduktan sonra abilerinden çokça dakika çalacak geçen turnuvaya göre. Buraya Javtokas'ın olmamasını da ekleyebiliriz tabiki. Birbirleini hücumda tamamlayabiliyorlar. Kalnietis'in olmayışına en çok Valanciunas üzülecektir muhtemelen çünkü post-up'ı hala istediği düzeyde değil. Motiejunas ise o konuda daha şanslı. Lavrinovic kardeşler ya da Jankunas sahadayken potaya daha yakın oynayabilir. Ayrıca şut becerisinin yanında küçümsenmemesi gereken birde sırtı dönük oyunu var. Solakların genel özelliklerinden olan sağ el becerisinin sıfıra yakın olması Motiejunas'da pek öyle değil. Temel bitirişleri yapabiliyor ve kabul edilebilir bir hook shot'ı var. Turnuvada parlaması muhtemel isimlerden biri. Lavrinovicoğullarından Darjus, ikizine oranla daha iyi bir sezon geçirdi Kiev'de. Kardeşinden daha önde göründü hazırlık maçlarında da. Takım kaptanı Jankunas ise çok fazla oynamadı hazırlık maçlarında. Sene ortasında da önemli bir sakatlık geçirmişti zaten. Uzun rotasyonunun sonunda olması muhtemel.

Takıma bütün olarak şöyle bir baktığımızda fizik gücü üst düzey bir takım görüyoruz. Dar rotasyonla oynayan rakiplere karşı ciddi bir avantaj sayılır bu. Alışılmış Litvanya takımlarından daha az 3'lük daha fazla içeriyi zorlamaları beklenebilir. Eksikliklere gelirsek, top kaybına meyilli bir takım. Ayrıca bireysel değil ama takım savunması konusunda(yardımlar, kaymalar vs) sıkıntı yaşayabilirler. Slovenya'yla oynadıkları 2 maçın da çok canları yandı buradan. Ve tabi ki Kalnietis'sizlik ile gelen oyun kurma ve liderlik problemi.

Yeri gelmişken birkaç kelam da koç için edelim. Kazlauskas denilince, benim de içinde bulunduğum genç jenerasyonun aklına Yunanistan - 2010 (Spanoulis, Diamantidis,
Sofo ve daha niceleri), CSKA - 2012 (Anlatmaya pek lüzum yok) ve Litvanya - 2013 (Final maçındaki kötü gidişe hiç tepki verememesi) geliyor. Kendisi de farkındadır
bazı şeylerin heralde. 

Habib Beyatlı

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Hırvatistan

Son Eurobasket'te oynadıkları basketbolla dikkat çeken Hırvatistan, genç jenerasyondan yetişen isimlerle birlikte harmanladığı kadrosuyla üçüncü kez Dünya Şampiyonası'nda boy gösterecek. Kısa bir duraklama döneminin ardından Slovenya'da tekrar milli takımın başında yer alan Jasmin Repesa ile birlikte ivmelenen Hırvatistan, ciddi bir şekilde madalya adaylarından birisi konumunda.

Takımın başındaki Jasmin Repesa'nın Türk basketbolundaki yeri çok eskilere dayanır.  Tofaş'ın Türkiye'nin zirvesine çıktığında koç pozisyonunda Repesa vardı. Üç Avrupa şampiyonası ve bir Olimpiyat olmak üzere çıktığı dört turnuvadada Hırvatistan'ı çeyrek finalden öteye taşıyamamıştı Repesa. Josip Vrankovic'in göreve gelişiyle biraz karanlık bir dönemece girdiler. Ante Tomic ve Bojan Bogdanovic gibi Avrupa basketbolunda pozisyonunun en iyisi arasına giren isimlere ek Krunoslav Simon, Damjan Rudez, Luka Zoric gibi rollerinin hakkını çok iyi veren isimlere ek Dario Saric gibi geleceğin en büyük yıldız adaylarından biri eklenince beklentiler de haliyle artmıştı. Birçok soru işaretine rağmen Repesa'nın yeniden göreve gelmesiyle birlikte 2013'te harika bir başarıyla son dörde kadar ilerlemişlerdi. Bu turnuva öncesinde de Cibona ile peri masalı bir sezon geçiren Slaven Rimac ve bir dönem Laboral'da 'caretaker' koç görevini yapan Zan Tabak gibi ülke basketbolunun önemli isimleri Repesa'nın yardımcıları olarak göreve geldi.

Hazırlık döneminin başlarında Ante Tomic, Roko Ukic, Bojan Bogdanovic gibi isimleri dinlendiren koç Jasmin Repesa kemik kadronun yanına yapacağı eklemeler için deneme-yanılmalar yaptı. Delas kardeşlerin yerine çok iyi sezon geçiren Luka Babic ve bir yerde takıma katılması şart olan Mario Hezonja eklendi. Devşirme kontenjanını yine point guard rotasyonundan yana kullandı Hırvatlar. Dontaye Draper yerine Valencia ile Eurocup zaferinde başrolde olan isimlerden Oliver Lafayette takviyesi takım organizasyonunun bir parça yukarı çıkmasına olanak sağladı. Hazırlık dönemindeki görüntü de takımın bir tık daha hızlı oynadığını kanıtlar nitelikteydi. Bojan Bogdanovic'in Obradovic tedrisatında geçirdiği sezon oyun kurucunun saha içi yardımcısı rolünü de yapabilmesine olanak sağlıyor. Bogdanovic'in oyununda değinilmesi gereken bir diğer nokta da savunma. Yıldız oyuncunun bu yönünü geliştirmesi takım savunması çok üst düzey olmayan Hırvatlar için önemli bir nokta. Saric ve Tomic'in uyumu, 4-5 pick&roll hücumlarının kullanılabiliyor oluşu ve ribaundlara gelen katkıyla oyunun iki tarafında da etkili olabiliyorlar. Saric'in hem devrilebilmesi hem de dışa açılabilmesi ve bunu çok üst seviyede yapabilmesi de harika bir set şutörü olan Damjan Rudez'in de bolca boş atış imkanı bulmasına olanak sağlıyor. İzleyebildiğim maçlarda pick&roll hücumlarının verimli olduğunu söyleyebilirim. Ante Tomic'in çok iyi bir pasör olmasıyla post'ta takıma servisler yapabilmesine olanak sağlıyor.

Hırvatistan'ın kadrosuna baktığımızda benchte alışık olduğumuz, etkisi belli isimler görüyoruz. Repesa'nın üvey evlatlarından Roko Ukic, büyük olasılıkla benchen gelip Lafayette'i yedekleyecek. Takımı oynatma konusunda zaten güven vermeyen, şutunun da bir tehdit oluşturmamasıyla Ukic'in verebilecekleri iyice sınırlanıyor. Krunoslav Simon ve Luka Babic gibi pozisyonuna göre iyi saha görüşü olan isimlerin daha fazla katkı vermesi olası bir durum onlar adına. Hırvatistan'ın 2-3 numara rotasyonunun ne kadar şatafatlı olduğundan birkaç cümle de olsa bahsetmek gerek. Kariyerinin zirvesine doğru yürümeye giden Bojan Bogdanovic ve Zaragoza'daki performansıyla Indiana'nın yolunu tutan Damjan Rudez gibi etkili şut ritmine sahipler. Bogdanovic'in hücumda her şeyi yapabildiğini atlamamak gerek. Kuban'daki kariyer sezonunu geride bırakan Simon, Cedevita'da çok önemli işler yaparak Repesa'nın iyi bildiği Babic ve gelecek Hırvat milli takımlarında çok önemli roller üstlenecek Mario Hezonja. Repesa, guard'ı kadar değil de forvetleri kadar konuşan bir takım istiyordur herhalde.

Uzun rotasyonunda yukarıda da bahsettiğim Dario Saric - Ante Tomic ikilisi 28-30 dakika bandında süreler alacak. Pota altındaki yegane sertliği getirebilecek Damir Markota'nın çabayla ortaya koyabilecekleri sınırlı. Yedek pivot rolleri Luksa 'hareketli perdeleme' Andric ve Luka Zoric'te. İki ismin de perdeden sonra devrilebilmeleri en büyük meziyetleri. Zoric'in bire bir hücum opsiyonunun olması bir parça önemli olsa da Tomic'in arkasında çember savunuculuğu, ribaund, atletizm üçgeninde sınıfta kalıyorlar.  

Ezildikleri İspanya maçının istatistik kağıdında fauller dikkat çekiyor. Krunoslav Simon, Damir Markota ve Mario Hezonja 5, Ante Tomic, Dario Saric ve Damjan Rudez 4 faul yapıp mücadelenin genelinde faul problemi nedeniyle kenarda kaldılar. Değerlendirirken bu maçı ayrı bir kefeye koymak gerekiyor. Denk takımlarla yaptıkları karşılaşmalar(Fransa, Sırbistan, Yunanistan) yakın geçti ve kazanan son bölümlerde belli oldu. Fransa maçının son altı dakikasındaki 16-0'lık seri, Sırbistan maçında normal sürenin bitmesine üç dakika kala 8 sayılık farkı koruyamayıp uzatmada kaybetmeleri gibi endişe verici maç sonları geçirdiler. Yunanistan'ın maçının sonunda da Lafayette'in top kaybıyla başlayan hızlı hücumda geriye iyi koşmaları ve ortayı kapatmalarıyla Vasileiadis'in el üstü şutuna mahkum bırakmaları da artı bir noktaydı. Maç sonu hatalarının turnuva öncesinde gelmesi olumlu pencereden bakabilmeyi sağlıyor.

2013 Eurobasket'ten daha geniş bir kadro, Saric'in yıldız statüsüne dayandığı bir yaz, Tomic ve Bogdanovic'in kendilerini dünyaya tam olarak ispatlayabilecekleri bir turnuva.  Hırvatlar alttan yetişen isimlerle birkaç yıl sonra İspanya'nın yaklaşık 10 yıldır üstlendiği role geçebilirler fakat şimdilik onlar için madalya hedefi planlamak daha makul. Savunma performanslarını düşününce bu 

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Amerika Birleşik Devletleri

Kadroda olmayanlardan daha iyi bir takım çıkarmanın mümkün olduğu tek bir takım Amerika Birleşik Devletleri olabilir. Buna rağmen kağıt üzerinde en yetenekli kadroya sahip olmayı da bir tek onlar başarabilirdi. 2005 yılından beri Mike Krzyzewski'nin baş antrenörlüğünü yaptığı takımın o günden beri derecesi 63-1. 2003 Draftı'nın çekirdeği olduğu 2006 Dünya Şampiyonası yarı finalinde Yunanistan'a kaybeden takım o günden beri hiç mağlubiyet yüzü görmemekle birlikte, 2 Olimpiyat, 1 Dünya ve bir de Amerika şampiyonluğuna uzandılar. 2014 Dünya Şampiyonası'nda ise iki favoriden biri konumundalar.

2008, 2010 ve 2012'den ne farklı da bu kadar ikinci plana atıldılar sorusunun birkaç yanıtı var. Sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim; Amerika'nın bu kadrosu ne İspanya'nın yanında yabana atılacak cinsten, ne de diğerlerinden 3-4 adım önde. Tıpkı turnuvadaki diğer güçlü takımlar gibi önemli kozları olan ancak belli zaafları olan bir takım durumundalar. Yetenek toplamında her takımın önünde oldukları aşikar. Ancak henüz kariyerinin potansiyel zirve dönemini görmemiş oyunculardan kadronun oluşması onlar hakkındaki soru işaretlerinin başlıcası.

Jerry Colangelo'nun açıklamasıyla birlikte resmileşti. Bu takımın bir lideri var, James Harden. Hazırlık döneminde de bolca takımın saha içi lideri gibi gözükse de durumun Colangelo tarafından açıklanması Harden'a duyulacak saygıyı arttırmaya yetecek cinsten. James Harden'ın gerek parkede her şeyi yapabiliyor oluşu, gerek 2012 Olimpiyat takımında yer alması gibi faktörler de doğal bir liderliği beraberinde getiriyor. 2010'da süperstara evrilen Kevin Durant'in yaşadığı çıkışın Harden tarafından yaşanması Amerikalıların temel beklentisi olsa da Durant'ten daha fazla egoya sahip olması, bazen yanlış tercihler de yapıyor oluşu Harden'la ilgili en büyük soru işaretleri. Ayrıca 2010'da Billups ve Igoudala çok önemli yardımcılar vardı. Bu iki ismin kariyerlerindeki en büyük özellik çok iyi bir takım oyuncusu olmalarıydı. Burada bu role bürünmesini bekledikleri isimler Stephen Curry ve Anthony Davis olacak. Bu iki oyuncu da gereğini yapacak tarzda oyuncu karakterine sahipler. Hatta biraz da duygusallık kattığımda Anthony Davis'in şampiyonanın en değerli oyuncusu olabileceğini düşünüyorum. Kenneth Faried ile birlikte ilk beş başlayacak Davis'in NBA'de kusursuza yakın geçirdiği sezon, FIBA basketboluna uyumu gibi konular göz önüne alınınca ondan maksimum fayda alınacağını beklemek çok zor bir durum değil. Faried - Davis ikilisi boyalı alan savunması ve ribaundlarda oldukça etkiliydiler hazırlık döneminde. Amerika’nın daha önceki turnuvalarda bolca kullandığı dört kısalı beşleri artık daha az göreceğiz. Buradaki temel nokta Kevin Love, Kevin Durant, LeBron James ve Carmelo Anthony gibi size olarak dört numara oynayabilecek ve alan açan forvetlerin kadroda yer alamıyor oluşu. Krzyzewski’nin sonradan takıma eklediği Rudy Gay hazırlık maçlarında dakikalarını bu pozisyondan aldı. Rudy Gay gibi olduğundan daha iyiymiş gibi bir görüntü çizen isme bel bağlamak onlar için de sıkıntı olacak ki son yıllardaki en kalabalık uzun rotasyonuyla buraya geliyorlar. Son iki büyük turnuvadaki üç uzunlu rotasyon (Love – Chandler – Davis/Odom) sekteye uğramış gözüküyor. Bunda dört kısaya uygun forvetlerinin olmamasının yanında Gasol biraderler ve Ibaka’yla korkutucu gözüken İspanya’ya karşı alınmış bir önlem olarak düşünebiliriz. Öyle ki sadece Slovenya maçında 7 dakika oynayan Drummond için Chandler Parsons, Kyle Korver gibi FIBA basketbolunda çok önemli rol üstlenebilecek isimlerden vazgeçtiler. Drummond ve Plumlee’nin biraz daha önlem amaçlı kadroya katıldığını düşünürsek Anthony Davis’in yedeği olarak DeMarcus Cousins’ın oynayacağını söyleyebiliriz. Ortayı kapatıp, perdeye gelecek bir durum Cousins’ın çok tercih edeceği bir rol gibi gözükmüyor. Ancak turnuvanın en yetenekli takımının en iyi takımına dönüşmesi için egoların törpülenmesi gerekiyor. 

Stephen Curry’nin ikinci guard olarak ilk beşte yerinin garanti olduğu neredeyse kesin. Krzyzewski, Rose ve Irving’i oyun kurucu olarak kullandı. Üç guardın da skor üretme üzerine kurulu oyun yapısı düşünüldüğünde de saha içi organizasyon konusunda ufak bir kriz onları bekliyor olabilir. Chris Paul ve Deron Williams gibi isimlerden sonra kısaların bu kadar çok top kullanması dengeleri nasıl etkileyecek ayrı bir konu. Hazırlık maçlarında bu durum çok göze batmasa da önemli rakiplerle sert savunmalar karşısında buradan bir darbe yiyebilirler. Irving ve Rose’un savunmadaki durumuna gelirsek, iki isim de topa baskı yaparak rakibini top kaybına sevk etmeyi seven tipte isimler. Curry gibi sert olmayan ve kısa biriyle arka alan savunmasında zorlanabileceklerini öngörmek çok da zor değil. Boyalı alanda bekçi rolünü üstlenebilecek dört farklı seçeneğin oluşu Irving ve Rose’un baskılı, riskli savunmayı başarıyla uygulayabilmesine olanak tanıyor. Harden’ı da işin içine kattığımızda savunma konusunda endişeler doruğa çıksa da belli bir atletizmle durumu kotarabilme ihtimalleri var. Burada yine ufak bir soru işareti geliyor, önceki Amerika milli takımlarının yanında bu takımın atletizm seviyesi çok düşük kabul edilebilir. Amerikalı oyuncuların rakiplerini tamamen tanımıyor oluşu da bir soru işareti barındırıyor. Karşılarına çıkacak her takım onları çok iyi analiz edecek bilgiye sahipken, Amerika’da durum farklı. Buradada Krzyzewki ve ekibine biraz iş düşecektir ilerleyen turlarda.

Takımın en yaşlısın 86 doğumlu Rudy Gay olması, kadronun birbiriyle çok fazla oynama alışkanlığının olmaması, güçlü bir lider -Durant, Kobe, LeBron, Chris Paul- eksikliği onların işlerinin İspanya’da çok kolay olmadığının göstergesi. Gençlerin ne kadar motive olacağı, ilerleyen turlarda mental anlamda gösterecekleri kararlılık şampiyonluğun kazanılıp kazanılmayacağını belirleyecek. 

Read More

Dünya Şampiyonası Takim Analizleri | Mısır

NASIL GELDİLER?

FIBA sıralamasında 46.basamakta bulunan Mısır, Afrika şampiyonasını 2.bitirerek Dünya Kupası bileti aldı. Çeyrek finalde Yeşil Burun Adaları’nı, yarı finalde ise Senegal’i yenerek finale çıkan Mısır, final maçında Angola’ya karşı varlık gösteremeyerek (57-40) şampiyonayı 2.bitirdi.

HAZIRLIK MAÇLARINDA NELER YAPTILAR?

Pek verimli bir hazırlık dönemi geçirdiklerini söylemek zor. Şampiyonaya hazırlandıkları Tayvan’da  8 günde 8 hazırlık maçı yaptılar fakat bunların hiçbirisinin onları zorlayıcı maçlar olduğunu söyleyemeyiz.  Bu karşılaşmalarda Ürdün, Filipinler ve Kore ligi takımlarından Ulsan’a mağlup oldular. Bu maçlarda öne çıkan tek isimleri Haytham Khalifa oldu. Özellikle mağlup oldukları maçlarda ön plana çıkan Khalifa, takımının maçtan kopmamasını sağladı.

GRUPTA NELER YAPARLAR?

Mısır’ı bu şampiyona için tanımlayacak olursak “en zor grubun en güçsüz takımı” yerinde bir tanımlama olacaktır. Fransa, İspanya ve Sırbistan karşısında bir ya da iki çeyrek oyunun kopmamasını sağlamak onların temel amacı olacaktır. Özellikle Fransa ve Sırbistan’ın muhtemel topa yapacağı baskı Mısır’ın işini bir hayli zorlaştıracaktır. Gerek Afrika şampiyonasında, gerekse hazırlık maçlarında gösterdikleri tablo hücumda dağıldıkları zaman maçı 50-60 sayı arasında bitirdikleri yönünde. Bu yüzden bu maçlarda topu karşı sahaya taşıma ve hücum süresini akıllıca kullanma konusunda dikkatli olmalılar.

Brezilya ve İran maçları Mısır’ın hedef maçları olacak. Brezilya karşısında şanslarının düşük olmasıyla birlikte, İran maçında Haddadi savunmasında doğru işler yaparlarsa turnuvayı galibiyetle kapatabilirler. Hatta  olası İran galibiyetinin moraliyle çıkılacak Brezilya maçında turnuvanın sürpriz sonuçlarından birini bile görebiliriz.

KADRO ANALİZİ

Tamamen yerel ligde oynayan oyunculardan kurulu bir kadroyla İspanya’ya gelen Mısır daha çok kısalarına güveniyor. 1 numaralı pozisyonda Mouhanad El Sabagh ve takımın en tecrübeli oyuncusu Wael Badr Mısır’ın en önemli kozları olacak. İlk 3 maçlarında bu iki isim oyunun koptuğu anlarda takıma soğukkanlılık kazandırabilirlerse rakiplerden yenilecek farklar minimum düzeyde olacaktır. 2 numarada ise hazırlık maçlarının en etkili ismi Sherif Abdalla ve Ibrahim El Gammal dikkat çekiyor. Özellikle Abdalla turnuva boyunca Mısır’ın skor yükünü çekecektir diye düşünüyorum. Hazırlık maçlarını dikkate aldığımızda El Sabagh-Abdalla uyumu dikkat çekti, boş şutlar yaratılabilirse 10 sayı ortalaması Abdalla için pek de uzak gözükmüyor. Uzun rotasyonu için “sınırlı” kelimesini kullanmak Mısır için iyimser bir tablo olarak duruyor. Orijini pivot olan tek oyuncuyla turnuvaya gelen Mısır, boyalı alanda büyük sorun yaşayacak gibi duruyor.

Genç bir kadroyla turnuvaya gelmelerine rağmen Badr ve Abdalla’nın 30 yaşını geçmiş olması Mısır için büyük bir dezavantaj. Eğer baskıya rağmen bu iki isim kondisyon olarak maç içinde kalabilirlerse Mısır’ın 1 ya da 2 galibiyet alması olası gözüküyor.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Sırbistan

Avrupa kıtasının en önemli temsilcilerinden Sırbistan, Dusan Ivkovic'in ayrılmasının ardından efsane basketbolcularından Aleksandar Djordjevic'in yönetiminde ilk turnuvasına hazırlanıyor. Geçtiğimiz sezonki Nenad Krstic'in çevresinde kurulan genç takımdan biraz daha farklı bir yapıda mücadele edecek olsalar da önemli eksiklikler yer alıyor. Ancak bu onların madalya hedeflemelerine bir engel değil.

Dusan Ivkovic'in görevi bırakmasının ardından efsane oyun kurucu Aleksandar 'Sasa' Djordjevic'i koç olarak milli takımın başına getirdi Sırp Basketbol Federasyonu. 90lı yıllarda Ivkovic ve Obradovic'in koçluğunda üç Avrupa şampiyonluğu, bir Dünya şampiyonluğu ve bir de Olimpiyat finali gören Bodiroga, Sasa Obradovic, Divaclı Yugoslav takımlarının kazandığı tüm başarılarda kadrodaydı. 8 maçlık NBA deneyimi de bulunan Djordjevic'in İtalya'da iki yıllık(Milano ve Benetton Treviso) koçluk kariyeri de bulunuyor.

Sırplar hazırlık döneminin en formda takımlarından biri görünümündeydiler. Oynadıkları basketbolu skora yansıtmayı başardıklarını da söyleyebiliriz. Milli takıma gelmeyen Novica Velickovic, ilk oynanılan Bosna maçında Nemanja Nedovic'in ardından Vasilje Micic'in sakatlanması Sırbistan'ın önemli eksiklikleri olarak göze çarpıyor. Çift guardlı bir düzende oynayan Sırbistan için bir önceki Eurobasket'te rotasyonunun önemli bir bölümünü oluşturuyordu Nedovic - Micic ikilisi. 1-2 numara rotasyonunda göze çarpan ilk isim takımın dümeninde yer alan Milos Teodosic. İtalya'da oynanan maçlarda mükemmel bir grafik çizen 27 yaşındaki oyun kurucu hazırlık döneminin bir kısmında sakatlık nedeniyle forma giyemedi. Bosna karşısında dış şutlarda harika olan Teodosic, takımın organizasyonunu da İtalya'da harika sağladı. Sakatlık sonrasında ise sadece Yeni Zelanda ile oynanan iki maçta forma giyebildi. Teodosic'in sağlık durumu, buna bağlı olarak form grafiği Sırbistan'ın başarısı için olmazsa olmaz etkenlerin başında geliyor. Kaybettiği büyük maçlar nedeniyle dalga konusuna dönüşse de Milos Teodosic'in çok özel bir oyuncu olduğu gerçeğini hiçbir şey değiştirmiyor. Pick&roll'u en etkin kullanan, önemli bir güç Teodosic. Servis yapabilmesi, skor üretebilmesi gibi bir guard'dan beklenen her şeyi en üst seviyede yapabildiğini atlamamak gerek. İdeal beşte Teodosic'in yanındaki ballhandler rolünü Bogdan Bogdanovic üstlenecek büyük olasılıkla. Bu sezon Westermann'ın sakatlığı nedeniyle Partizan'da sezonun önemli bir kısmını point guard rotasyonunda geçiren Bogdanovic, 2013 yazında prospect olarak çıkardığı milli formayı bu yaz yıldız olarak giyiyor. Oyun kurucu meziyetlerine sahip olması, şutunu belli bir yüzdede atıyor olması gibi kilit faktörler oldukça göz kamaştırıyor. Teodosic - Bogdanovic gibi elit seviye kısası hiç olmayan(misal Türkiye, Hırvatistan, Yunanistan) takımların olduğunu düşününce ikisinin aynı anda parkede olması rakip savunmaların işlerini oldukça zorlaştıracak cinsten. Unutulmaması gereken bir nokta bu iki isimle sınırlı kalmamaları.

Nemanja Bjelica gibi point forvet modelinin Avrupa'daki en önemli temsilcilerinden birine de sahipler. Durum böyleyken organizasyonda, set hücumlarında Sırbistan'ın sorun yaşamayacağını öngörebiliriz, ki bu durum hazırlık maçlarında da bu şekildeydi. Parkede üç topa yön verebilen oyuncuyla oynamak önemli bir meziyet. Bu rotasyonda Nenad Krstic de pota altı gücünü oluşturacak. Skor bulan pivot bulmanın günden güne zorlaştığı bir durumda Krstic çok daha parlıyor. Teodosic ile birlikte takımın liderliğini de yürüten 31 yaşındaki pivotun savunma defoları oldukça fazla. Koç Djordjevic'in de pivot rotasyonunu geniş tuttuğunu görüyoruz. 12 kişilik kadroya dört pivot çağırdı Djordjevic. Geçtiğimiz Eurobasket'te kadroda yer alan Rasko Katic ve Vladimir Stimac'a ek olarak Miroslav Raduljica da kadroda olacak. Hazırlık maçlarının genelinde bu üç isme önemli süreler veren Djordjevic'in Krstic'i Katic-Stimac-Raduljica üçlüsünden biriyle birlikte(sezon içinde CSKA'da Kaun-Krstic beraber oynamıştı) kullanabileceğini düşünenlerdenim. Velickovic'in affını istemesiyle Djordjevic'in "Milli takıma katılacağını daha önceden söylemesi gerekirdi. Yeni bir isim çağıramayız, elimizdekilerle devam edeceğiz" sözleri dört numarada bir eksiklik olduğunu kanıtlar nitelikte. Ayrıca bazı maçlarda zaman zaman Bjelica'nın iki uzunla birlikte oynaması da buna bir başka kanıt. Uzun rotasyonunda deneme - yanılmalar yapabilecek durumdalar. İlk tur gruplarında kısa aralıklarla bu tip beşleri görüp, sonucuna göre de daha fazla izleyebiliriz.

Djordjevic'in dört numara rotasyonunda 'strech four' diye tabir ettiğimiz alan açan uzunlar yerine, üçlük atabilen ancak genel özellikleri bakımından eski tip bir power forvet olan Stefan Bircevic'e yer vermesi Djordjevic'in sertliğe ne kadar önem verdiğinin kanıtlarından. Hazırlık maçları genelinde rotasyonu geniş tutup, sık değişikliklerle takımı diri tutmuştu 47 yaşındaki koç. Nikola Kalinic ve Marko Simonovic gibi fizikli üç numaralar kullanıp, bu oyunculardan savunmada maksimum verim almak istiyor. Koç Djordjevic, sorun yaşadığı Vladimir Micov yerine bu iki isimle yola çıkarak kendi portföyüne daha uygun bir takım amacında. Kalinic ve Simonovic'ten beklenen savunmada sertlik dozajını yukarı çekmeleri ve ceza şutlarında istikrarlı olmaları.

Kısa yedekleri Stefanlar Jovic ve Markovic olacak. Nedovic ve Micic'in sakatlığı Jovic'in önünü açan etken oldu. Jovic'in fiziksel avantajları ve savunması onu ön plana çıkarsa da guard rotasyonundaki son opsiyon olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Stefan Markovic ise Avrupa'dan örnek vermemiz gerekirse Nick Calathes, Zoran Planinic gibi isimlerin birkaç beden küçük versiyonu olduğunu söyleyebiliriz. Takımı organize etmede başarılı ancak kariyeri boyunca şutuna hiçbir zaman güvenilmeyen bir çizgideydi Markovic. Bu handikapı sayesinde belki de en üst seviyede takımlarda forma giyemeyecek ancak rolü iyi ayarlandığında bunun hakkını verebilecek bir isim. Nitekim 2007'den beri her yaz şampiyonalarda milli takım formasını giyme sebebi de bu.

Teodosic ve Krstic gibi iki yıldız ekseninde kurulan Sırbistan'ın oynadıkları hazırlık maçları, oyuncu profilleri gösteriyor ki yan parçaların bu kadar fizikli ve sert olması savunma ile rakiplerini bozma planları yapıldığının bir göstergesi. Dusan Ivkovic sonrası çıkabilecekleri en üst nokta kürsünün son basamağı gibi gözükse de bunu başarmak için öncelikle zorlu A Grubu'nda İspanya, Fransa ve Brezilya gibi güçlü rakiplere kendilerini kanıtlamaları gerek. 

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | İran

İran ve spor kelimelerini birlikte kullandığımızda çok fazla şey çağrıştırmazken İran basketbolunun Hamed Haddadi'den ibaret olmadığı bir dönemdeyiz. Dünya Şampiyonası'nda elbette gözler onlarda olmayacak ancak kıtanın en önemli temsilcisi olarak İspanya'da yerlerini alacaklar.

Rajko Toroman ve Veselin Matic gibi Sırp ekolünün orta sınıf temsilcilerinin yarattığı fark bile İran'da oldukça güçlü bir etki yarattı. Takımın başında bir dönem kendi ülkesinin milli takımını da çalıştırmış Sloven koç Memi Becirovic var. İran'ın üç Asya Şampiyonası, iki Asya Kupası zaferlerine ek 2008 Pekin Olimpiyatları ve 2010 Dünya Şampiyonası'nda boy göstermesinde bu koçların katkısı yadsınamaz. Ancak bir isim var ki diğerlerinden biraz ayrılıyor; Hamed Haddadi.

Yao Ming'in sahneden çekilmesinin akabinde kıtanın en önemli uzunu ünvanını devralan Hamed Haddadi, Asya kıtası dominasyonunu Çin'den İran'a geçirmiş oldu. İranlı bir basketbolcunun dünyanın sayılı liglerinden biri olan NBA'de forma giymesi ise siyasi ve sportif için ayrı birer yazı konusu. Bu duruma değinmek Haddadi'nin İran'daki etkisini vurgulamak için yeterli bir done olabilir. 29 yaşındaki pivotun İran'ın en büyük kozu olduğunu söylemeye gerek yok. İran'ın maçlarda direnç gösterebilmesinin en önemli formülü Haddadi üzerinden şekillenen set hücumları. Pick&roll hücumlarında Haddadi'nin toplu veya topsuz devrilebilmesi ve fiziğinin avantajıyla etkili perde yapabilmesi en temel silahları konumunda. Ayrıca Haddadi'nin sırtı dönük birebirlerde etkili olması, yardım geldiğinde boştaki oyuncuyu görebilmesi(son Asya Kupası'nda maç başına 2 asist ortalaması) kilit faktörler olarak görülebilir. Ayrıca pivot rotasyonunun diğer isimleri Asghar Kardoust ve Rouzbeh Arghavan'ın da benzer şeyleri iyi yapıyor olması İran'ın 40 dakika boyunca benzer bir oyun şablonunda kalmasını sağlıyor. Pivot rotasyonunun offscreenler'i başarılı uygulamaları ve pivotların boyalı alandaki kapladıkları alan sayesinde üçlük çizgisinin gerisinden kolay atışlar bulabiliyorlar zaman zaman.

Ancak İran'ın yay gerisinden berbat bir durumda olduğunu da vurgulamak gerek. Temmuz ortasında oynanan Asya Kupası'nda takımın en çok üçlük kullanan beş isminin % 18.8'lik bir ortalaması durumun vehametini açıklamaya yetecek cinsten. Ancak İran'ın en temel sıkıntısı bu pozisyonları hazırlayacak, oynatacak kısaların yetersizliği. Takımın en önemli dış oyuncusu 23 yaşındaki Mohammad Jamshidi. Penetresi iyi, yay gerisinden vasat olan bir oyuncuysanız İran'da takımın skoreri bile olabilirsiniz. Jamshidi, Temmuz'daki turnuvada oldukça iyi gözükse de hazırlık maçlarında dakikaları azaldı. İzlediğim Litvanya maçındaki görüntüsü de rolünün küçülmesi, rakiplerin büyümesi ekseninde çok iyi durumda değildi. Birebirinin güçlü olması ve nispeten skora yatkınlığı onu ön plana çıkarıyor. Samad Nikkhah'ın da öne çıktığı noktalar bunlar. Kendi şutunu yaratması, birebirleriyle Jamshidi ile oyun yapısını benzetebiliriz. Daha istikrarlı ve daha tecrübeli olması kısa forvet rotasyonunda Nikkhah'ı öne çıkarıyor. Takımın diğer gençleri Sajjad Mashayeski ve Behnam Yakhchalidehkordi de sakatlıklarla birlikte Asya Kupası'nda takımın temel taşlarını oluşturmuşlardı. Ancak ortaya koyabildiklerinin oldukça sınırlı olmasından ötürü kısa rotasyonunda takımın tecrübelileri Hamed Afagh ve Erfan Nasaj Pour'u daha çok izleyeceğiz. Bu iki ismin skor üretme güçlerinden ziyade takımı oynatma alanında daha etkili olması koç Becirovic'in de temel beklentilerinden. Mahdi Kamrani ve Arsalan Kazemi ikilisi yıllardır bu takımın içinde. Rolleri belli olan ve yıllardır bu takımda kendilerine yer bulan Kamrani ve Kazemi belli bir seviyede katkı verebilecek düzeyde.

Asya Kupası'nda özellikle boyalı alan savunmasında soru işaretleri oluşturmuştu İran. Litvanya maçında rakip 2-3 numaraların cutlarıyla bolca basit basketler yemeleri takım savunmasının çok üst seviyelerde olmadığının kanıtı. İran'ın mücadele gücünün seviyesi ne kadar yüksek de olsa oyun bilgisinin yetersizliği çok basit savunma hatalarına yol açıyor. Hücumda önemli bir opsiyon olan Hamed Haddadi'nin de caydırıcılığının olmaması durumun üzerine tuz - biber ekliyor.

Beklenti: İspanya'nın grubunda yer alıyor olmaları maçlarının göz önünde olacağı anlamına gelse de İran için hedef konacak bir tane maç var. İspanya, Sırbistan, Brezilya ve Fransa'ya karşı oynanacak maçların 1-2 tanesinde ortaya konacak ciddi eforla alınacak şanlı mağlubiyet, bir nevi özgüven anlamına gelecek onlar için. Turnuvanın beşinci günü oynanacak Mısır maçını kazanmak onlar için yeterli olacaktır.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Angola

Afrika basketbolu dendiğinde Angola'yı farklı bir yere koymamız gerekiyor. 2012'de önemli bir hikayeye imza atan Nijerya veya son dönemde yükselişe geçen Mısır adlarını duyurmuş olsa da Angola epey uzun bir süredir Afrika'da basketbol açısından lokomotif ülke olma özelliğini koruyor. Bu durumun en önemli yansımasını da milli takımlarının uluslararası organizasyonlardaki sık katılımı ve son turnuvalarda ilerleme kaydetmeleri ile görüyoruz. Kendi kıtalarındaki dominasyonlarını, 1983'ten beri Afrika Şampiyonaları'nda hep podyumda yer almaları ve 16 turnuvada 11 altın kazandıklarını belirterek rakamlara dökebiliriz. Olimpiyatlarda ise 1992'den 2008'e kadar üst üste 5 katılım gerçekleştirirken, 2012'de elemelerde Rusya'ya takıldılar. Dünya Şampiyonası tarihlerine baktığımızda ise 1986'dan itibaren 7 katılım ve 2002'den beri üst üste 3 kez 2. tur başarısı göze çarpıyor.

Angola, İspanya'ya geçtiğimiz sene Afrika Şampiyonası'nda MVP olan Carlos Morais'ten yoksun geliyor. Bu eksik, hedeflerinde ufak bir düşüşe yol açacak olsa da takımın genel yapısında pek bir değişiklik olmayacak. Angola'nın hazırlık maçlarındaki performansından olumlu ve olumsuz yönlerini sıralayacak olursak listenin biraz daha kabarık olduğu negatif notlardan başlamakta fayda var.

Kontrolsüz ve disiplinden uzak bir savunmaya sahip olmaları en ciddi handikapları. Sahada nasıl bir beş yer alırsa alsın eforun hep üst seviyede kalmasına rağmen sabırlı hücum eden, iyi bir top dolaşımına sahip takıma karşı ayakta kalmaları güç. Yarı sahada kısalar sıkça topa baskı uygulamaya çalışsa da bu baskı genellikle fazla yüzeysel kalıyor, kolay deliniyor. Pick&roll savunmaları da zayıf karınlarından biri. 'Kontrolsüzlük' temasındaki sorunları hücuma uyarlamak da mümkün. Aşırıya kaçan bireysellik, az top paylaşımı dikkat çeken unsurlardan biri; bunu hazırlık maçlarındaki asist rakamlarından yakalamak da mümkün. Özellikle topun boyalı alana inmediği, kısaların gereğinden fazla sorumluluk aldığı dakikalar; Angola'nın ivme kaybettiği dakikalarla kesişiyor. Fastbreak sayılarının da bir silah olarak ortaya çıkmaması hücum opsiyonlarını oldukça sınırlıyor.

Pozitif yönlere bakacak olursak; savunmada saf efor güvenilecek bir dayanak değil ancak maçın belli sekanslarında rakibi yorarak, üst üste top kaybına zorlayarak rüzgarın Angola tarafından esmesine zemin oluşturabiliyor. Hücumda da kilit nokta 4-5 rotasyonun performansı. Pota altı üstünlüğünü ele geçirdikleri anda avantaj yakalamaları mümkün. Hücum ribaundlarını sıkça zorladıklarını, bu konuda agresif olmaya çalıştıklarını belirtmekte fayda var. Aynı zamanda uzunların (V. Joaquim, Moore, Mingas) üçlük tehditlerinin olması da koç Paulo Machedo'nun kullanabileceği kozlardan.

Oyuncular özelinde ilk incelememiz gereken isim Joaquim Gomes. Takımın kendi pozisyonunu yaratabilen tek ismi ve 1 numaralı skor opsiyonu. Sırtı dönük oyunu güçlü ve ribaund tehditi konusunda ön plana çıkan isimlerden. Nitekim takımının hücumda iyi bir spacing'e sahip olmaması kimi zaman ona engel olabiliyor. Eduardo Mingas pota altında ciddi bir blok tehditi oluşturuyor, aynı zamanda alçak postta topla buluştuğunda tehlikeli olabilir. Valdelicio Joaquim de Angola'nın sürpriz skor katkısı bekleyeceği isimlerden biri.

Beklenti: 2. tur istikrarlarını devam ettirmek istiyorlarsa asıl hedefini Asya Şampiyonası olarak belirlemiş, İspanya'ya as kadrosuyla gelmeyecek olan Güney Kore'yi yenmeleri şart. 2 Eylül'deki Meksika maçı dördüncülük için kilit karşılaşma. Üstteki üçlüden diş geçirebilecekleri yegane takım Avustralya, ki onlardan bile galibiyet çalmaları ciddi sürpriz olur.

Read More