Turnuva nihai sona ulaştı, Amerika saçma sapan bir performansla altına yürüdü. Geç de olsa turnuva hakkında yazılıp çizilebilecek ne varsa kafamda şuraya dökeyim dedim.
-- Önce şampiyon; daha önceki aşırı atletik ve büyük potansiyel barındıran Birleşik Devletler alt yaş takımlarından farkları, gayet iyi bir staff tarafından yönetilmeleri sanırım. Zaten geçen sene de U18 Amerika Şampiyonası'nda bir namağlup şampiyonlukları daha var. Billy Donovan ve yardımcılarının bu turnuvadan toplamda kazandıkları belirtilen 6 milyon Amerikan dolarının boşa gitmediğini söylemek pek tabii mümkün.
-- Bir de bu takımın birey bazında yetenekleri var. İlk göze çarpan, maalesef tartışmaya açamayacağım, Aaron Gordon. Blake Griffin kıyaslamaları için boyu biraz kısa ama şöyle bir durum var ki smaçlamaktan başka dribbling ve pas gibi çeşitli alanlarda da kullanabiliyor eline gelen topu. Bu önemli. Atletizm olarak bir nevi kıyaslanabilir, nitekim turnuva genelinde birkaç enteresan akrobasi hareketi gerçekleştirmişti Prag hava sahasında. Şimdiden önümüzdeki draft'te ilk 5 sıradan gitmesi bekleniyor. Yeni bir franchise player adayı.
-- Boyalı alan dominasyonunun kaynağı olan iki oyuncu daha var; Montrezl Harell ve Jahlil Okafor. Rakiplerin üzrine zebellah gibi çöken bu ikilinin de önü açık fakat bir Aaron Gordon değil gibi. Bir de 96'lı Justice Winslow var. O daha çok geçen yazki U17 Dünya Şampiyonası'nda domine ediyordu oyunu ama burada da final maçı hariç gayet iyi bir performans gösterdi kendinden yaşça büyüklere karşı.
-- Amerika'nın, turnuva boyunca anlatmaktan yorulmadığım 3/4 sahada yaptığı baskısında boğulmayan, turnuvadaki tek takımdı Sırbistan (son çeyrekteki çözülmeyi göz ardı ediyorum, o müthiş 3 çeyrek adına). Bunda yer yer 3 guard'a dönüp verim almalarındaki pay büyük ama o guard'lar içinde Vasilje Micic'in payı inanılmaz. Şut mekaniğini bir kenara koyarsak tempo kontrolü ve penetre pas oyununa yatkınlığı büyük avantaj. Theo Papaloukas'ın gençliğine benzetenleri okudum, katılmadan edemeyeceğim.
-- Micic'i överken yoruldum ama uzunların formda olmasına da değinmek lazım, Micic üzerinden. Gerek Milutinov, gerek Nikola Jankovic dengesiz atan şutörlerin arkasını toplama konusunda bayağı iyiydi diyebilirim. Çok boş bir zamanımda Sırbistan'dan boş oyuncu çıkıyor mu diye araştıracağım ve bu ikili kesinlikle birer örnek olmayacak.
-- Dante Exum'ın az kalsın Avustralya'ya madalya aldıracak performansı sergilemesi, izleyenlere ufak çaplı bir illüzyon gösterisi gibi gelmişti. Açık sahada bazen faulle dahi durdurulamayan, son bir sene içinde şutunu fazlasıyla geliştiren ve pas vermekten kaçınmayan, fizikli bir guard. Kendisine açık alan vaad edilmesi şimdilik en önemli gelecek planı olacaktır. Yine bir sonraki draft'te lottery içinde gitmesi pek muhtemel.
-- Yine Avustralya'daki uzun ikilisi Nick Duncan-Dane Pineau bayağı iyi turnuva geçirdiler, Exum'a da iyi omuz verdiler. Hatta Saric'in sürüklediği takımla Exum'ın sürüklediği takımı birbirinden ayıran en büyük etken bu kadar iyi yan oyunculardı kesinlikle. İkisi de Avustralya'da Canberra'da devam ediyorlar ama Duncan'ın fazla kısa kalması ve Pineau'nın hem dış şut istikrarı hem de ribaund kabiliyetini göz önüne alınca bu arkadaşları ayırıp Pineau'yu çoktan Avrupa'ya yakıştırdım kafamda.
-- Litvanya da yine tamamen takım bütünlüğünde hareket eden bir turnuva geçirdi ama Amerika'ya yetecek atletik özelliklere sahip tek oyuncu Tomas Dimsa olunca bronza talim oldular. Dimsa demişken, geçen sezonu Zalgiris'in ikinci takımında muazzam oynadı. Bu sezon da takımın bütçe düşürmesiyle rotasyona girebilir. Bahsettiğim gibi atletik, fena şutu olmayan bir 2 numara.
-- Turnuvanın sayı kralı Kanada'dan Tyler Ennis McIntyre, çembere gitmekten çekinmeyen ve üçlük sevdalısı olmayan bir skorer olarak genel profilin dışında seyrediyor şimdilik. Liselerdeki ününü Syracuse'la kolejde devam ettirmeye çalışacak önümüzdeki sezondan itibaren. Michael Carter-Williams draft edildi, Brandon Triche de mezun oldu. En son bildiğim de başka guard getirmedikleriydi. Dikkatle takip edilecek bir oyuncu daha.
-- Çin'den Qi Zhou'ya değinmeden de olmaz. Sakarya'daki U16 turnuvasında izleyenler de bahsetmişti, 96'lı olmasına rağmen bu turnuvada harika maçlar çıkardığı oldu fakat oyun içinde sinmesi ve tamamen silik bir şekilde iki çember arasında gidip gelmesi şimdilik büyük sorun. Çin'in Yao'dan sonra Zhou'ya umut bağlaması için bolca neden var. Gelişimini takip etmek gereken oyunculardan biri kesinlikle.
-- Hırvatistan'da Dario Saric, yanına Hezonja'yı da katıp en tepeyi hedefliyordu ama Hezonja yamuk yapınca biraz dımdızlak kaldı açıkçası. "Tek başına ne yapabilir ki" derken turnuvayı 20.3 sayı - 11.2 ribaund - 4.9 asist ortalamalarıyla tamamladı. Tamam, bir süredir adından fazlaca söz ettiriyor ama bunun adı neredeyse dominasyondur. Nitekim tek sorunu, dışarı püskürtülme hamlesine henüz net bir cevabı olmaması parke üzerinde. Bu sezon Spahija'yla ya en yükseğe çıkacaklar, ya da sürünecekler. Merak tohumları yeşermeye başladı bile bende.
-- İspanya'nın şanssızlığı ise Exum Kasırgası'na erken denk gelmeleriydi sanırım. Zaten çok iddialı bir şekilde geldiklerini sanmıyorum, bu yüzden dev bir hayal kırıklığı olmamıştır. Özellikle değinmek istediğim oyuncu ise Dario Brizuela. Geçen sezon Estudiantes'te hiç süre almamıştı ama skor açısından sorumluluğu üst seviyede de alabilirse ben bir şeyler bekliyorum. Pek tabii Juan Sebastian Saiz'den de bahsetmek gerek. O da Estu çıkışlı ve gelişime fazlasıyla açık bir uzun. Şimdilik basketbol IQ'su dışında çok büyük bir sorunu yok gibi onun da.
*Bir turnuvanın daha sonuna geldik... Sezon içinde daha dikkatli takip edilmesi gereken bir araba oyuncu kazandırması açısından bayağı iyi bir dönem olduğunu düşünüyorum. Aklımda olanları topladım fakat neticede görecelidir.
-- Önce şampiyon; daha önceki aşırı atletik ve büyük potansiyel barındıran Birleşik Devletler alt yaş takımlarından farkları, gayet iyi bir staff tarafından yönetilmeleri sanırım. Zaten geçen sene de U18 Amerika Şampiyonası'nda bir namağlup şampiyonlukları daha var. Billy Donovan ve yardımcılarının bu turnuvadan toplamda kazandıkları belirtilen 6 milyon Amerikan dolarının boşa gitmediğini söylemek pek tabii mümkün.
-- Bir de bu takımın birey bazında yetenekleri var. İlk göze çarpan, maalesef tartışmaya açamayacağım, Aaron Gordon. Blake Griffin kıyaslamaları için boyu biraz kısa ama şöyle bir durum var ki smaçlamaktan başka dribbling ve pas gibi çeşitli alanlarda da kullanabiliyor eline gelen topu. Bu önemli. Atletizm olarak bir nevi kıyaslanabilir, nitekim turnuva genelinde birkaç enteresan akrobasi hareketi gerçekleştirmişti Prag hava sahasında. Şimdiden önümüzdeki draft'te ilk 5 sıradan gitmesi bekleniyor. Yeni bir franchise player adayı.
-- Boyalı alan dominasyonunun kaynağı olan iki oyuncu daha var; Montrezl Harell ve Jahlil Okafor. Rakiplerin üzrine zebellah gibi çöken bu ikilinin de önü açık fakat bir Aaron Gordon değil gibi. Bir de 96'lı Justice Winslow var. O daha çok geçen yazki U17 Dünya Şampiyonası'nda domine ediyordu oyunu ama burada da final maçı hariç gayet iyi bir performans gösterdi kendinden yaşça büyüklere karşı.
-- Amerika'nın, turnuva boyunca anlatmaktan yorulmadığım 3/4 sahada yaptığı baskısında boğulmayan, turnuvadaki tek takımdı Sırbistan (son çeyrekteki çözülmeyi göz ardı ediyorum, o müthiş 3 çeyrek adına). Bunda yer yer 3 guard'a dönüp verim almalarındaki pay büyük ama o guard'lar içinde Vasilje Micic'in payı inanılmaz. Şut mekaniğini bir kenara koyarsak tempo kontrolü ve penetre pas oyununa yatkınlığı büyük avantaj. Theo Papaloukas'ın gençliğine benzetenleri okudum, katılmadan edemeyeceğim.
-- Micic'i överken yoruldum ama uzunların formda olmasına da değinmek lazım, Micic üzerinden. Gerek Milutinov, gerek Nikola Jankovic dengesiz atan şutörlerin arkasını toplama konusunda bayağı iyiydi diyebilirim. Çok boş bir zamanımda Sırbistan'dan boş oyuncu çıkıyor mu diye araştıracağım ve bu ikili kesinlikle birer örnek olmayacak.
-- Dante Exum'ın az kalsın Avustralya'ya madalya aldıracak performansı sergilemesi, izleyenlere ufak çaplı bir illüzyon gösterisi gibi gelmişti. Açık sahada bazen faulle dahi durdurulamayan, son bir sene içinde şutunu fazlasıyla geliştiren ve pas vermekten kaçınmayan, fizikli bir guard. Kendisine açık alan vaad edilmesi şimdilik en önemli gelecek planı olacaktır. Yine bir sonraki draft'te lottery içinde gitmesi pek muhtemel.
-- Yine Avustralya'daki uzun ikilisi Nick Duncan-Dane Pineau bayağı iyi turnuva geçirdiler, Exum'a da iyi omuz verdiler. Hatta Saric'in sürüklediği takımla Exum'ın sürüklediği takımı birbirinden ayıran en büyük etken bu kadar iyi yan oyunculardı kesinlikle. İkisi de Avustralya'da Canberra'da devam ediyorlar ama Duncan'ın fazla kısa kalması ve Pineau'nın hem dış şut istikrarı hem de ribaund kabiliyetini göz önüne alınca bu arkadaşları ayırıp Pineau'yu çoktan Avrupa'ya yakıştırdım kafamda.
-- Litvanya da yine tamamen takım bütünlüğünde hareket eden bir turnuva geçirdi ama Amerika'ya yetecek atletik özelliklere sahip tek oyuncu Tomas Dimsa olunca bronza talim oldular. Dimsa demişken, geçen sezonu Zalgiris'in ikinci takımında muazzam oynadı. Bu sezon da takımın bütçe düşürmesiyle rotasyona girebilir. Bahsettiğim gibi atletik, fena şutu olmayan bir 2 numara.
-- Turnuvanın sayı kralı Kanada'dan Tyler Ennis McIntyre, çembere gitmekten çekinmeyen ve üçlük sevdalısı olmayan bir skorer olarak genel profilin dışında seyrediyor şimdilik. Liselerdeki ününü Syracuse'la kolejde devam ettirmeye çalışacak önümüzdeki sezondan itibaren. Michael Carter-Williams draft edildi, Brandon Triche de mezun oldu. En son bildiğim de başka guard getirmedikleriydi. Dikkatle takip edilecek bir oyuncu daha.
-- Çin'den Qi Zhou'ya değinmeden de olmaz. Sakarya'daki U16 turnuvasında izleyenler de bahsetmişti, 96'lı olmasına rağmen bu turnuvada harika maçlar çıkardığı oldu fakat oyun içinde sinmesi ve tamamen silik bir şekilde iki çember arasında gidip gelmesi şimdilik büyük sorun. Çin'in Yao'dan sonra Zhou'ya umut bağlaması için bolca neden var. Gelişimini takip etmek gereken oyunculardan biri kesinlikle.
-- Hırvatistan'da Dario Saric, yanına Hezonja'yı da katıp en tepeyi hedefliyordu ama Hezonja yamuk yapınca biraz dımdızlak kaldı açıkçası. "Tek başına ne yapabilir ki" derken turnuvayı 20.3 sayı - 11.2 ribaund - 4.9 asist ortalamalarıyla tamamladı. Tamam, bir süredir adından fazlaca söz ettiriyor ama bunun adı neredeyse dominasyondur. Nitekim tek sorunu, dışarı püskürtülme hamlesine henüz net bir cevabı olmaması parke üzerinde. Bu sezon Spahija'yla ya en yükseğe çıkacaklar, ya da sürünecekler. Merak tohumları yeşermeye başladı bile bende.
-- İspanya'nın şanssızlığı ise Exum Kasırgası'na erken denk gelmeleriydi sanırım. Zaten çok iddialı bir şekilde geldiklerini sanmıyorum, bu yüzden dev bir hayal kırıklığı olmamıştır. Özellikle değinmek istediğim oyuncu ise Dario Brizuela. Geçen sezon Estudiantes'te hiç süre almamıştı ama skor açısından sorumluluğu üst seviyede de alabilirse ben bir şeyler bekliyorum. Pek tabii Juan Sebastian Saiz'den de bahsetmek gerek. O da Estu çıkışlı ve gelişime fazlasıyla açık bir uzun. Şimdilik basketbol IQ'su dışında çok büyük bir sorunu yok gibi onun da.
*Bir turnuvanın daha sonuna geldik... Sezon içinde daha dikkatli takip edilmesi gereken bir araba oyuncu kazandırması açısından bayağı iyi bir dönem olduğunu düşünüyorum. Aklımda olanları topladım fakat neticede görecelidir.






