Türkiye: 77 - ABD: 98 (3 Çeyreklik Direnç, İlerisi İçin Umut)

Milli takım ABD karşısında kağıt üzerinde yapması gereken her şeyi sahada uyguladığı bir ilk devre oynadı. ABD'nin ritm kazanmasının bir numaralı etkeni olan fastbreak sayıları top kayıplarını sınırlama konusunda gösterilen hassasiyetle minimuma indirildi, yarı sahadaki gömülü savunma, Irving ve Harden'ın bire birlerine doğru yardımların gelmesi ve genel olarak ABD kısalarının yay gerisinden iyi yüzde yakalayamaması skor dengede gitse de oyunun direksiyonunda hep Türkiye'nin olmasını sağladı. Denklem oldukça basitti aslında, top kayıplarını sınırlayıp tempoyu düşürmek rakibin oyunda ağırlığını hissettirmek için ihtiyaç duyduğu ''rüzgarı arkasına alma'' olgusunun önüne geçecekti. Nitekim öyle de oldu.

Aslında savunma açısından ekstra bir efor yoktu milli takım adına. ABD'yi hücumda kilitlemenin istekle, mücadeleyle değil de doğru savunma kurgusunun tıkır tıkır işlemesiyle sağlanması belki de farklı kıldı bu performansı. İlk devre boyunca top kayıpları yapılsa dahi hızlı hücuma zemin hazırlayan cinsten olanları azdı, fauller doğru yerlerde kullanıldı ve ABD hızını yükseltemedikçe, topları erken kullanamadıkça daha ciddi bir çıkmazın içinde buldu kendisini.

2. devrenin başlarında gelen üçlük yağmuru hücum konusunda milli takımın elini güçlendirip galibiyet fikrini bir şekilde akıllara soksa da asıl dayanağın, savunmanın, Davis - Faried ikilisiyle kırılması bizleri 20 farkla biten maç sonuna götürecek süreci başlatmış oldu. Defanstaki konsantrasyonun yorgunlukla bağlantılı olarak düşmesi millilerin direncinin son çeyrekle birlikte tamamen yerle bir olmasına yola açtı.

ABD'ye karşı oynanan bu 40 dakika milliler için iyi bir sınav oldu kesinlikle. İyi bir oyun kurgusunun oturtulup bunun sahada hakkıyla uygulanabildiğini gördük. Yıllardır ''gazla çalışan, maç içi serilere bağımlı kalan'' etiketine sahip milli takım için değerli olabilecek bir detay bu. Sıradaki Ukrayna ve Finlandiya maçı belirleyici olacak. Oyananacak doğru basketbol ve iyi sonuçlar gruptaki sıralamayla birlikte ileri turlar için de bir umut ışığı yakacak, tersi senaryo ise bu maçın sadece akıllarımızda tatlı bir anı olarak kalmasına yol açacak.

Read More

ABD: 114 - Finlandiya: 55 (Finler Amerikan Rüyası'ndan Geç Uyandı)

C Grubu'nda açılış gününün son karşılaşmasında Birleşik Devletler, geçen yazın peri masalı olan Finlandiya'ya acıma duygusu göstermedi ve özellikle ilk yarıdaki ekstra dominant performansla sahadan çok rahat bir galibiyetle ayrıldı.

Fizik ve atletizm üstünlüğü üzerine kurulu oyun yapısıyla ABD, Finlandiya'nın alışık olduğumuz o erken şut kullanma ve karşılaşmayı karmaşaya sürükleme niyetini henüz ilk çeyrekte yerle bir etmişti. Üçlüklerle yaşayıp üçlüklerle ölen Finler, yay gerisinden ilk isabeti bulmak için tam 13 şut denemek zorunda kaldılar. Zaten ikinci çeyrekte sadece 2 sayı üretebilmeleri maçı çok erken bitirdi.

Amerika ise turnuvaya inanılamaz gösterişli bir giriş yapmış oldu böylece. Finlandiya'yı tam 31 top kaybına ve bir dolu kötü şuta zorlarken çok doğal bir şey yapıyormuş gibi gözüküyordu kadrodaki her oyuncu. Hücum sahasına rahatça geçebilmeleri, hızlı hücumlarla da çok kolay basket bulmalarını sağladı ki skora açık alan oyununun büyük etkisi oldu. ABD mevcut performansıyla bu tip nispeten küçük maçlarda motivasyon sorunu çekmeyeceğini gösterdi.

Son olarak Fin seyircilere biz de naçizane alkış tutmuş olalım. Takımları bugün parkede beklenenin çok altında kalmış olsa da onlar basketbolu güzelleştiren etken oldular. #SusiJengi!

Read More

C Grubu | Ukrayna: 72 - Dominik Cumhuriyeti: 62 (Açılışı Ukrayna Yaptı)

Turnuvavın iki açılış maçından birinde Türkiye'nin de içinde olduğu C grubunun iki takımı karşı karşıya geldi ve maçı Ukrayna ikinci yarıdaki oyunuyla kazanmayı başardı.

Maç aslında Dominiklerin istediği gibi başladı. Turnuvanın ilk maçı olmasının da etkisiyle iki takımın elleri ayakları birbirine dolandı maç başında. Dominik'in karakterine daha uygun bir hal aldı maç. Amansızca yaptıkları baskıyla Pooh Jeter'ı çok zorladılar. Jeter, arkadaşlarından yeterli desteği alamayınca çoğu top onun elinde kaldı. Bir ara 2 numaraya geçmeyi denedi ancak takımdaki diğer oyuncuların ciddi ballhandling sorunu baş gösterdi. Doğru pas açılarında da durmadılar. Ciddi sayıda top kaybı yaptılar ilk 1,5 çeyrekte. Zaten Dominik'i ilk yarı oyunda tutan şey bu oldu.

İkinci devreye ise Ukrayna çılgınlar gibi başladı. İlk devre sayısı olmayan Gladyr ve Jeter'dan 2.40 dakikada gelen 14-0'lık seri bir anda öne attı Ukrayna'yı. Çeyrek sonuna doğru buldukları küçük bir seri dışında da başka sayı atamadılar zaten çeyrekte. Aslında savunma tarafında rakiplerini yıktılar diyebiliriz zaten. Başta Garcia olmak üzere dış şutörlere yoğun bir baskı yaptılar. Şut için kurulan hand-off perdeleri de olabildiğince iyi savundular. Dominik ise çareyi yegane sırtı dönük oynayabilen oyuncuları Jack Martinez'de aradı ancak kalın Ukrayna uzunları onu çok zorladı. Üçüncü çeyrek sonu dördüncü çeyrek ortasına kadar uzunca bir süre Pooh Jeter'ı da kenarda dinlendirme şansı buldu Ukrayna. Son çeyrekte 5.30'da girer girmez 1 3'lük attı, 2 kez de çizgiye gelip farkı 14'e ve maçı koparan isim oldu. Fark açıldıktan sonraki çabaları yeterli olmadı ve gruba Ukrayna galibiyetle başladı.

Ukrayna'da beklenildiği gibi Jeter ve Gladyr ön plandaydı. Pota altından beklenen katkı Slava Kravstov'dan geldi. Yine ara ara saç baş yoldurdu tabi ama genel olarak iyi bir oyun ortaya koydu. Dış adamların savunma sertliği kötü zamanlarda bile maçtan kopmama imkanı verdi onlara. Yarınki rakipleri Finlandiya'nın Dominik ile benzeyen tarafları var. Bu savunmalarıyla canlarını sıkmaları muhtemel.

Dominik'te ise dış şuta dayalı tek düze bir oyun vardı. Yarı sahada belkide en güvendikleri 2 oyuncu Sosa ve Feldaine kötü bir görüntü çizdiler. Özellikle Sosa'nın acil toparlanması gerek sadece, yarı sahada sadece şut ve enerji ile işi götürmeleri acayip zor. Sert savunma karşısında onların da top kaybı eğlimi yüksek.

Read More

Türkiye: 76 - Yeni Zelanda: 73 (Geri Dönüşle Gelen Galibiyet)

Maç, Oğuz Savaş ve Ergin Ataman'ın strese bağladığı bir duraklama süreciyle başladı milli takım adına. Bu süreç ilk çeyreğin tamamında kendini hissetirdi, 0/7'lik top kaybı/asist oranı, 4/19'luk saha içi isabeti de rakamsal kanıtları oldu. 2. çeyrekte Emir'in 4 numaraya kaymasıyla oyuna dahil olma adına ilk adımlar atılsa da Yeni Zelanda'nın her pozisyondan gelen dış şut isabetlerinin önü kesilemeyince fark da çift hanelerde kalmaya devam etti.

Soyunma odasından dönüşte Ender - Hersek ikilisinin katkısıyla milli takım skora ortak olmayı başarsa da çeyrek sonunda Ender'in verilmeyen basketi ve alınan teknik faullerle başlayan süreç, 4. çeyreğin ilk 4 dakikasında da sürdü ve Yeni Zelanda maçı koparma seviyesine getirdi. Bu noktada Oğuz Savaş'ın pota altında devreye girmesi ve savunmanın bir doz artması milliler adına maçın en ciddi kıvılcımını yaktı ve yakalanan ivmeyle galibiyete gidildi: 76-73.

Galibiyet güzel ancak 'İlk günün günahı olmaz' gibi gereksiz klişeleri bir kenara bırakarak takımda kendini gösteren problemlere değinmek lazım. Öncelikle kendini savunma takımı olarak tanımlayan bir ekibin hücum silahları çok belirgin olan rakibine karşı bu kadar dış şut imkanı vermesi olumlu bir not olarak çıkmıyor karşımıza. Bununla birlikte hücum ribaundlarındaki ağır Yeni Zelanda üstünlüğü göz göre göre geldi mesela, bu iki detay rakibin etüdü yapılsa da uygulama konusunda ciddi sıkıntılar yaşandığı gerçeğini ortaya koyuyor.

Belli bir ilk beşin olmayışı ve süre dağılımının netleşmemesi de takımdaki rol - sorumluluk dengesinin bir türlü oturmamasına yol açıyor. Bu durumun ilerleyen maçlarda da sürmesi ciddi bir handikap olabilir milli takımda.

Oğuz'un geri dönüşte başrolü oynaması değerliydi ancak bunu yaptığı takımın turnuvanın en zayıf boyalı alan savunmalarından biri olduğunu da unutmamak gerek. Ergin Ataman'ın Yeni Zelanda'daki zayıf karnı görüp sonları Furkan veya Ömer yerine Oğuz'la oynaması doğru bir karardı ama Oğuz'un bu performansı istikrarını korur mu şüpheli. Yarı sahada tepe pick&roll'ü haricinde neredeyse hiçbir oyunu olmayan bir ekipte Emir, Barış ve Sinan'ın çabaları günü kurtaran etkenlerdi.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Arjantin

San Antonio Spurs özellikle 2011'den itibaren her sezona 'ana çekirdeğin son şampiyonluk şansı' yaftalamasıyla başlıyor ancak geçen 3 yılın ardından tepedeki yerlerini koruyorlar ve 1-2 yıl daha bu istikrarlarını sürdürmeleri sürpriz olmayacak. Bu açıdan Arjantin'i milli takımların Spurs versiyonu olarak görebiliriz. Onlar da 2008 olimpiyatlarındaki bronz madalyanın ardından her yıl Spurs'ün yaşadığı senaryoyla karşılaştılar ancak aradan 2 uluslararası turnuva geçmesine rağmen İspanya 2014'te halen podyum için akla gelen ülkeler arasındalar. Bununla birlikte artık Arjantin'de 'rebuilding' döneminin kapıda olduğunu hissetmek mümkün. Alttan gelen oyuncu sayısının sınırlı olması da bu geçiş sürecini daha sancılı kılacak.

Altın jenerasyondan Scola, Prigioni ve Nocioni kadroda yer almalarına rağmen Ginobili ve Delfino'nun eksikliği Arjantin'in iddiasında ciddi bir sınırlamaya yol açabilir. Takımla ilgili notlara geçecek olursak;

-Arjantin'in 2014 kadrosunda elinin en güçlü olduğu pozisyon PG. Pablo Prigioni gibi bir tecrübenin yanında Facunda Campazzo ve Nicolas Laprovittola oyun kurucu rotasyonunu oluşturuyor. Koç Julio Lamas son hazırlık maçlarında sahaya çift oyun kurucu ile çıkarak bu bölgedeki avantajını değerlendireceğinin göstergelerini verdi. Prigioni ilerleyen yaşına rağmen üst düzey saha görüşü ve saha içi liderliği ile Arjantin hücumlarının işlemesinde önemli bir rol üstleniyor. Savunmadaki top çalma sezgisi de takımına sıkça fastbreak imkanı sağlıyor. Real Madrid'in yeni transferi Campazzo ise sadece takımın değil turnuvanın en iyi genç oyuncularından biri olma potansiyeline sahip. Yükselen performansıyla birlikte son iki hazırlık maçında ilk beş çıktı ve buradaki yerini sağlamlaştırdı. İyi bir penetreci ve pasör olmasının yanı sıra yaşlı Arjantin takımında maç içi artan tempoya ayak uydurabilen yegane isimlerden biri. Prigioni'nin yükünü hafifletmede kendisine önemli rol düşüyor.

-Kadronun yaş ortalamasının yüksek olması en çok savunmada sorunlara yol açıyor. Yavaş ayaklar, akıcı bir yarı saha hücumuna sahip takımlara karşı ciddi bir problem olacak Arjantin'de. Bu durum en çok pick&roll savunmasında ve maç içinde zaman zaman denedikleri 2-3 zone'da yardım savunmalarının aksamasında kendini gösteriyor.

-Luis Scola, Ginobili'nin yokluğunda takımın en önemli yıldızı konumunda. Kendisinden 2010'daki performansı beklemek biraz hayalcilik olsa da sağlayacağı ekstra hücum opsiyonlarıyla Arjantin'in en önemli kozlarından biri olacak Scola. Takımda boyalı alandan skor üretebilecek nadir isimlerden, ciddi bir orta mesafe şutu var ve bunlarla birlikte yüksek posttaki pas dağıtımı görevini de üstlenebiliyor sıkça. Prigioni'yle olan uyumlarını da es geçmemek gerek.

-Dış şut performansı Arjantin'in maç kazanmasında belirleyici faktörlerden biri olacak. Hazırlık maçlarında yay gerisinden yakalanacak yüzdenin kendilerini ne kadar üste çekebildiğini, aynı zamanda dibe de vurdurabileceğini (bkz. İspanya maçı) deneyimlediler. Bu noktada Nocioni'nin alacağı sorumluluk kritik.

-Zayıf bir pota altına sahip olmalarına rağmen boyalı alan savunmasında belli bir standartı yakalamayı başarıyorlar. Asıl ciddi problem ise backcourt'ta ortaya çıkıyor savunma açısından. Rakip kısaların etkinliğini sınırlamak, ilerisi hedefleniyorsa Arjantin'in düzeltmesi gereken öncelikli sorunlardan.

Beklenti: Çok yüksek bir tavanlarının olmaması hedeflerin daralmasına yol açacak gibi gözüküyor Arjantin adına. Grupta ne olursa olsun kendilerine ilk 3'te yer bulacaklardır ancak sonrası için pek ışık verdikleri söylenemez.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Yunanistan

Giannakis'in görevden ayrılmasının ardından Avrupa'nın belli seviyedeki koçlarına şanslar veren Yunanistan, henüz beklentileri karşılayabilmiş değil. Trinchieri'yle geçen yıl yaşanan hayal kırıklığının ardından Spanoulis'ten de yoksun Yunanistan'da beklentiler yine çok büyük. Beklenti altında kalma ihtimalleri de epey fazla.

Türkiye'de basketboolu yakından takip edenlerin de önemli bir saygı gösterdiği koç Fotios Katsikaris,beklenen potansiyelini henüz büyük bir kulüpte göstermiş değil. Geçtiğimiz sezon Rusya Milli Takımı'nda göreve başlayan ancak federasyondaki garipliklerin neticesinde Eurobasket öncesi istifasını verebilecek bir duruşa da sahip kendisi. Tıpkı kendisi gibi potansiyel vaadeden ancak top seviyede koçluk yapamayan Trinchieri'den sonra biraz daha sağlam adımlarla ilerliyor. Yunan basketbolunun genç jenerasyonundan risk taşıyacak bir tercihte bulunmayarak yaş ortalamasını yükseltti.

Vassilis Spanoulis, Stratos Perperoglou, Michael Bramos, Loukas Mavrokefalidis gibi önemli parçalar bu kez kadroda yer almayan isimler. Genellikle çift oyun kurucuyla izlediğimiz Yunanistan'ı turnuvada zaman zaman bu düzenden uzaklaşmış göreceğiz. Hatta Zisis/Calathes - Vasileiadis - Papanikolaou/Antetokounmpo - Printezis - Bourousis hazırlık döneminde en çok maçlara başlayan ilk beş olarak dikkat çekiyor. İyi bir savunma beşi olmamasına rağmen takımın yoğun çaba göstermesi, sık sık forvetten (K-Pap veya Antetokounmpo) yardım getirebiliyor oluşları onları ayakta tutmaya yetiyor genellikle.Bazen bu ikilinin beraber kullanılıyor oluşu onların agresiflik seviyesini çok yukarılara çıkartıyor. Katsikaris'in savunma direncini yukarı çekmek için başvurduğu bir diğer yöntem de rotasyonu uygulaması. Sık değişiklikler yaparak takımını diri tutmayı amaçlamış ve bunu da hazırlık döneminde iyi bir şekilde uygulamıştı.

Hücumda ise durumlar onlar adına daha olumlu. Bourousis gibi önemli skor meziyetleri olan bir pivota sahipler. 20 dakika civarında oynadığı her karşılaşmada çift haneyi görebilecek bir isim. Ancak Bourousis'in rotasyonundaki ne Vougioukas ne de Glyniadakis istenen katkıyı verebilecek isimler. Bourosis'in tam olarak iyi yapamadığı çember savunuculuğu, ribaund konusunda ondan da kötü durumda bu ikili. Geçtiğimiz turnuvada Mavrokefalidis'in sakatlanması ve Kavvadas'ın yetersizliğiyle ciddi sorun yaşamışlardı pivot rotasyonunda. Kaimakoglu - Printezis'i birlikte kullanarak size olarak kısalsa da bunu tolore edebilecek bir opsiyon bazı rakiplere karşı kullanılabilir. Geçen yıl kadroda olmayan Kaimakoglu'nun hem yay gerisinden etkili olması hem iyi ribaundçu olması bitik Fotsis'e göre en büyük artıları 2013'ten bu yana. Forvetler Antetokounmpo ve Papanikolaou'dan ayrıca bahsetmek gerek. Birebirleri güçlü, potaya gidebilen, atletik ve şutu olan iki isim Yunanistan'ın aslında oyunun her alanındaki en büyük silahları. Birlikte oynadıklarında da takımı kısaltmadan sahada kalmış olabiliyorlar. Üç numaralarla eşleşme sıkıntısı yaşayabilecek takımlara karşı ciddi bir üstünlük sağlayabilirler buradan. All-around özellikli dört tane forvetle 3-4 numara rotasyonu çok büyük bir silah olacak.

Zisis, Calathes gibi saha içi organizasyonda Avrupa'nın en üst düzey isimlerine sahip olmaları da bambaşka bir artı. Bilbao'dan öğrencisi Vasileiadis'e de çok güvenen Katsikaris onun set şutörlüğü hünerlerinden faydalanmak için hazırlık döneminde bolca denemeler yaptı. Oynadığı hiçbir maçta maç başına minimum üç üçlük denemesi var Kostas'ın. Guard rotasyonu Katsikaris'in elinin en zengin olduğu ama en çok başını ağrıtan durum olabilir. Off-guard olarak kullanılabilecek Sloukas, çok iyi bir savunmacı olan ve birçok şeyden biraz biraz yapabilen Mantzaris ve şutör olarak Vasileiadis gibi üç önemli yan parça var ellerinde. Ancak bu rotasyonun en iyi iki ismi Nick Calathes ve Nikos Zisis benzer tipte oyuncular. Birlikte kullanılmaları takıma gereklı artıyı katmıyor. Calathes'in daha iyi bir oyuncu olması, Zisis'in 2004'ten bu yana Yunanistan'ın oynayacağı 10. turnuvada da kadroda yer almasının verdiği ağırlık dakikaların doğru ayarlanmasının ne kadar önemli olduğunu anlatmaya yetiyor.

Grupta Hırvatistan'la birlikte ilk sıra için çekişecek Yunanistan'ın nereye kadar gidebileceğini kestirmek oldukça zor. A Grubu'ndan gelecek ters bir rakiple çeyrek final göremeden elenme gibi bir durum bile söz konusu. Yolları çok zorlu fakat çeyrek final görememek elbette başarısızlık olarak adlandırılacaktır Yunanistan için.

Read More

Dünya Şampiyonası Takım Analizleri | Meksika

Yakın döneme kadar Meksika ve basketbol denince aklına pek birşey gelmez aslında insanın. Ancak geçen sene kazandıkları Centrobasket, 2 NBA oyuncuları ve geçtiğimiz sezon ligimizde forma giyen Paul Stoll sayesinde biraz daha yakınlaşabildik onlara. Dizilerden ve filmlerden aklımızda oluşan Meksika insanı figürü, basketbol takımlarına da sirayet etmiş. Kalitesiz oldukları söylenemez ama aşırı uç ve marjinal bir mentaliteye sahipler. Rakibe ters de gelebilirler, galibiyetsiz de dönebilirler. Ama izlemesi tuhaf bir keyif veriyor bu takımı.

Takım yapısına gelince, oyun zekası üst düzey bir kısaları yok. Meza ve Stoll oyun kurucu; Martinez, Cruz ve Jorge Gutierrez forvetlerde görev yapıyor. Dinlendirme dışında bu 5'linin dışına pek çıkmadıklarını söyleyebiliriz. Solak Martinez, ceza şutları iyi ve takımı tamamlayıcı bir görevi var. Cruz ise Gutierrez ile birlikte ana dış skorerler. Cruz penetrelerle, Gutierrez ise hem topla hem topsuz cutlarla etkili olmaya çalışıyor. Ama takımı ona ne kadar destek veriyor muamma. Stoll alıştığımızın aksine burada daha sakin bir görüntüde(ya da takımı sağolsun hiç sırıtmıyor). Uzunlarda ise Ayon, takımın en temel oyuncusu durumunda. Sıkıntılı pota altında ribaund canavarı, çok dengeli değil belki ama post-up silahı var, tepeye çıkıp içeriyi boşaltıp pas bile indirebiliyor. Centrobasket'te 3'ün üstünde asist ortalaması vardı. Hector Hernandez ve Adam Parada, onu tamamlamaya çalışan ikili. Pek becerdikleri söylenemez ama Parada orta mesafesi ve savunma işlevleriyle biraz daha etkili.

Takımdaki oyun kurucu eksikliği top kullanmada dengesizliklere yol açıyor. Maçtan maça önemli farklar ortaya çıkabiliyor. Cruz'un tek başına takımı sırtlaması ya da Ayon'un her şeyi yapmaya çalışması gibi unsurlar olabiliyor. Ama haklarını yemeyelim dış oyuncular şut imkanı varsa atıyor yoksa bir penetre daha edip, pas ya da potaya atak imkanı arıyor. Ama tabi bu işler sistem dahilinde değil oyuncu içgüdüsüyle spontane oluyor. Hazır bahsi açılmışken spontane yaptıkları birşey daha var: Savunma. Savunmaya istekli başlıyorlar ancak heveslerine yeniliyorlar. Yüzü dönük uzun tutmakta sıkıntı yaşıyorlar. Ayrıca geriye iyi koştukları da söylenemez. Çok fazla top kaybına meyilli bir takım için ciddi defekt.

Gutierrez ve Ayon, iki NBA oyuncusundan birini hep sahada tutmaya çalışıyorlar bu bağlamda Gutierrez'in benchte başladığı maçlar vardı. Kendilerince mantıksız bir çözüm değil. Üzerlerinde ciddi bir baskı da yok. Bunun getireceği rahatlık işlerini kolaylaştırabilir. Ancak yukarda belirttiğim gibi alttan ve üstten sınırları pek
belli değil. Yinede 2 galibiyetin üst tura yeteceği bir grupta şansları azımsanmayacak kadar var.

Habib Beyatlı

Read More