Buraların ağır ağabeylerinden biri Litvanya. Tarihte önemli figürleri barındırmış, imzalar atmış, jenerasyon farketmeksizin her zaman en yukarı da kalmış bir ülke, gerçek bir ekol. Sadece Avrupa Şampiyonluklarına baktığınız da bile kürsüde veya kürsü uğrunda bitirilmiş turnuvalar görüyoruz. 3 defa Avrupa Şampiyonluğu ünvanını en sonuncusu 2003’de olmak üzere alan Litvanya neredeyse tüm turnuvalarda ilk 5 görmüş bir takım.
Kulüp takımlarının sırtında giden bir ülke değil Litvanya. Geçmiş başarılarını göz ardı etmek istemem fakat Zalgris ve Rytas önderliğinde devam eden, üst tarafın aşağıdan koptuğu bir lige sahipler . Ancak kadroya baktığımızda altyapıdan yetişip kendini en üst seviye takımlara atmış veya atma adayı olan oyuncularla kurulular.
Yukarıda bahsettiğim gibi basketbol tarihinin en önemli figürlerinden biri Litvanya. Pranas Lubinas, Rimas Kurtinaitis, Arvydas Sabonis, Stombergas, Zukauskas, yolu ülkemize de düşen Praskevicius, Jasikevicius ve daha saymadığım en az bu kadar daha yıldız ismi kendi altyapısından çıkarıp dünya sahnesinde söz söyletmiş Litvanya’nın son dönemlerdeki göz bebeği Jonas Valanciunas. 1992 doğumlu oyuncu Toronto Raptors tarafından draft edildikten sonra özellikle fiziksel olarak çok büyük bir değişim gösterdi. Enes Kanter ile olan karşılaştırmalarında bu başlıkta biraz geri kalan Valanciunas, hazırlık maçlarındaki sert ve fit görüntüsüyle bu sorununu da çözdüğünü gösterdi.
Kadroda bulunan isimlerin çoğu basketbol yaşlar ve tecrübeleri itibariyle en yüksek verimi vermeye müsait turnuvayı oynuyorlar. Önümüzdeki sene Fenerbahçe Ülker’de izleyeceğimiz Linas Kleiza, biraz yavaş vites atarak geçse de hazırlık dönemini, son dönemdeki hazırlık maçlarında artık turnuvayı bekler hale geldiğini gösterdi. Ancak beni bu hazırlık döneminde en çok şaşırtan isim Mindaugas Kuzminskas. Müthiş istekli görünüyor ve hazırlık maçlarının bazen bitse de gitsek havasına hiç girmeden iki çember arasında üst seviyede katkı veriyor. Turnuvada işleri değiştirecek nüansı Litvanya adına sağlayacak isim olabilir.
Litvanya belki de tarihinde ilk defa dominant bir oyun kurucusu olmadan büyük bir turnuvaya en büyük madalya adaylarından biri olarak girecek. Bu onlar için de bizim için de değişik bir tecrübe olacak. Onların oyunlarının temelini oluşturan tepede oynanan ikili oyunlar, doğru hızlı hücum tercihleri ve içerideki uzunu en doğru anda topla buluşturma prensiplerini bugüne kadar uygulatacak kısalara sahiptiler. Ancak bu turnuvada daha çok çemberle haşır neşir olmayı seven Kalnietis ve 31 yaşındaki Delininkaitis ile burayı geçmeye çalışacaklar. Hazırlık döneminde nispeten daha kolay takımlarla maç yapmayı seçen Litvanya bu konuda biraz eleştirildi ancak ben çok da yanlış yaptıklarını düşünmüyorum. Çünkü alıştıkları oyuna farklı birkaç silah daha eklemek zorundaydılar ve bunu da öncelikle daha kolay rekabetlerle denemeyi tercih ettiler. Bu eklentiler neler dersek eğer, özellikle 3-4 pozisyonundaki oynayan oyuncuların sayısı ve nitelikleri koçun elini rahatlatan en önemli durum. Oynadıkları hücum setlerinde 2-3-4 pozisyonundaki oyuncular birbirlerinin yerlerinde oynayabildikleri için, yakaladıkları ters eşleşmeleri, ceza şutlarını ve özellikle çember çevresindeki bire bir oyunları rahatlıkla sayıya dönüştürebiliyorlar. Elbette burada Kleiza faktörünü üstüne basa basa söylememiz lazım. Hücum repertuarı bu kadar geniş bir oyuncuyu her takım ister, Litvanya’ya nasip olmuş.
Eksikliklerine bakarsak da savunmada bire bir kolay mağlup olan bir takım görüntüsünde Litvanya. Bunu da hücum anlamında olumlu olarak bahsettiğim o 3 pozisyonun geçişliliğinin yan etkisi olarak düşünebiliriz. Çünkü 3 numarada bazen ayaklar yavaş kalabiliyor ya da yardıma düştükten sonra tekrar hücumcusunu bulmak güçleşebiliyor. Bunun dışında Valanciunas atletizmiyle çember altında bir tehdit kabul fakat onun üzerinden oynanan ikili oyunlar sonrası yer ve adam bulma konusunda hala eksiklikleri mevcut. Bu durumda devreye Lavrinovic kardeşler girecektir turnuva içinde. Bir diğer problemleri ise hızlı hücuma çıkarken tercih hatası yapan kısalar, hatta direk Kalniestis diyeyim diğer oyuncular zan altında kalmasın. Doğru oyuncuyu doğru yerde topla buluşturma konusunda üstün bir yetenek bahşedilmiştir Litvanyalı basketbolculara ancak hazırlık döneminde her maç en az 2-3 kere doğru alan paylaşımı yapmış oyunculara topu geçirmekte problem yaşadı Kalnietis. Bu turnuvada da böyle olacak diye bir kural yok fakat tempo ayarını her zaman elinde tutmayı seven Litvanya için kısa sürelerde önemli bir silah hızlı hücum.
Litvanya’nın bir turnuvadan beklentisi her zaman kürsüdür. Bu biraz 3 büyük kulüp başkanlarının şampiyonluk beklentisi gibi bir cümle oldu ama durum gerçekten de bu. Gruplarında en kötü ihtimalle Sırbistan’ın arkasında 2.olacaklarını düşünürsek, bu kadar kolay çapraz eşleşmeyi bulmuşken bence çeyrek finale kendilerini atacaklardır. Üst grup ve sonrasındaki durumlarını ise belirleyecek iki kritik maç var. Biri ilk turdaki Sırbistan, diğeri de üst gruptaki Fransa maçları. Bu maçlardan çıkacak sonuçlar, sürpriz mağlubiyetleri hesap dışı bırakırsak, Litvanya’nınkürsüye olan yakınlığını belirleyecektir.

0 yorum:
Yorum Gönder