Son finalist, bu turnuvada da 'Tony Parker ve arkadaşları' olarak dikkat çekecek. 1999'dan beri çeyrek finale kalan Fransa, Slovenya'da da madalya adaylarından birisi olacak.
Geçmişe bakıldığında Fransa için 'Eurobasket'in Banvit'i lakabını kullanmak doğru olabilir. Son şampiyonada finale yükselme başarısı gösteren Fransa'nın tarihinde iki gümüş, beş bronz madalya bulunurken, altı kez de dördüncülük elde etmişler. Turnuvanın ilk yıllarında başarılı sonuçlar alan ancak 1960 sonrasında düşüşe geçen Fransa basketbolunun yeniden yükselişi, 1990'lı yıllarda Richard Dacoury, Stephane Ostrowski ve Antonie Rigadeau gibi isimlerle gerçekleşti. Tony Parker'ın başını çektiği 82' jenerasyonuyla da son 10 yılın önemli güçlerinden biri haline geldi.
Avrupa'nın en tahmin edilemez ligi olan Pro A, günden güne Avrupa'nın önemli liglerinden bir seviye aşağı düşüyor. Son beş sezonda beş farklı şampiyon çıkaran ligde istikrar kelimesi parkelerden biraz uzakta kalıyor. Pau-Orthez, Le Mans ve ASVEL gibi Fransa'nın güçlü takımları eski seviyelerinin çok gerisinde olduğu gibi, koltuklarına kurulan ekipler de orayı dolduramıyorlar. 2005'ten bu yana beş takımın ilk kez şampiyonluk yaşadığını da dip not olarak eklemekte fayda var. Heyecanın artması güzel şey fakat basketbol kalitesi ve ligin prestiji biraz daha geride kalmaya başladı.
Önceki yıllarda Fransa'yı taşıyan isimler olarak Messina'nın yönetiminde Virtus Bologna'nın kazandığı iki Euroleague şampiyonluğunda kadroda yer alan Antonie Rigauedeau ile altın çağlarını Pau-Orthez ve TAU Ceramica'da geçiren Laurent Foirest öne çıkıyor. Bu iki isimden daha özel olan ise Olivier Saint-Jean, islamiyeti seçtikten sonraki ismiyle Tariq Abdul-Wahad. Kısa kariyerinde Sacramento - Orlando - Denver - Dallas formaları giyen 38 yaşındaki eski oyuncu, profesyonel kariyerinin son beş sezonunda toplamda 100 maça çıkamadan emekli olmak zorunda kaldı. İnsanın içinde ukde kalan kariyerlerden biri.
Geçmişi kurcalamayı bırakıp bugüne baktığımızda ise ilk akla gelen isim şüphesiz Tony Parker. Ginobili ve Duncan'ın yaşları doğrultusunda San Antonio'da direksiyonun tek sahibi konumuna gelen yıldız oyun kurucu, yıllardır Fransa'da bu şekilde gerekeni yapıyordu. Parker Eurobasket'te de Fransa'nın her şeyi olmaya devam edecek. Muhteşem bir sezonun ardından San Antonio'yla kaçan şampiyonluk hasretini burada dindirmek için elinden geleni yapacağından şüphemiz yok.
Londra Olimpiyatları'nda altıncı olan kadroda başta Joakim Noah olmak üzere, Fabien Causeur, Kevin Seraphin, Ronny Turiaf, Ali Traore, Yakhouba Diawara ve Yannick Bokolo eksik olacak. Geçtiğimiz yıllarda Parker + dört eşleşme problemi yaratan oyuncu ekseninde atletizm seviyesi diğer rakiplerinden çok yukarıda olan bir Fransa izlemiştik. Bu eksiklere ve Fransa kadrosuna baktığımızda geçen yıldan biraz daha farklı bir Fransa'ya tanık olmamız mümkün. Uzun rotasyonunda eksikler nedeniyle bu pozisyon Johan Petro ve Alexis Ajinca gibi soru işaretleri bol isimlere emanet olacak. Daha da önemlisi Fransa'nın her perdelemede adam değiştirip savunma rotasyonunu korumasını da geçtiğimiz yıllardaki seviyede izleyemeyeceğimiz anlamına geliyor. Utah Jazz forması giyecek olan Rudy Gobert'in de Eurobasket'i kaçıracak olması, Vincent Collet'in başını ağrıtacak notlardan biri olarak dikkat çekiyor. Kağıt üzerinde ve parkede Türkiye'den çok daha iyi olduklarını düşünmemize rağmen, olası bir eşleşmede türlü türlü uzunu bulunan Türkiye ve türevlerine karşı çok sorun yaşayacakları aşikar.
Guard bolluğunu düşündüğümüzde, Parker'ın yanında Heurtel - Diot - De Colo üçlüsünden birisini de izleyeceğimizi düşünüyorum turnuva genelinde. Böylece Parker'ı daha efektif kullanmak mümkün olabilecek. Tüm savunmaların Parker'a yoğunlaşacağını varsaydığımızda, topu yönlendiren bir isim daha çok şey katabilir. Burada ise Heurtel biraz daha öne çıkan bir isim benim için. Hatta Diot yerine Westermann'ın olması gerektiğine inananlardanım, o ayrı bir konu. Batum - Gelabale - Kahudi üçlüsü savunmanın en öne çıktığı noktalar olabilir. Nicolas Batum ve Mickel Gelabale bu takımın enerjisi. Hızlı basketler ve rakibin dış oyuncularına yapacakları savunmayla Fransa'nın ritmini yukarı çekecek isimler. Bu konuda turnuvanın en öne çıkan forvet rotasyonlarından biri olduklarını söyleyebiliriz. Batum yavaş yavaş Fransa'yı 'Parker ve arkadaşları'ndan çıkarıp Parker ve Batum'un takımına evirebilecek bir oyuncu. Nitekim Fransa'da Parker'dan sonra kötü oynama lüksü olmayan bir diğer oyuncu oldu bile. Benim beklentim ise-madalyaya bağlı olarak-Nicolas Batum'un turnuvanın en iyi beşinde yer alabileceği şeklinde. Çift guard oynanacağını düşünürsek Kahudi'nin rotasyonun arkasında olacağını öngörebiliriz. Boris Diaw ise oyunu açabilmesiyle Fransa pota altını rahatlatacak bir isim. Ancak kısa sürede yapılacak çok maç olduğu düşünüldüğünde, arkasında yer alan Florent Pietrus'a da önemli işler düşeceğini atlamamak gerek. Batum'un dört numaraya kaydırıldığı dakikaları da göreceğimiz aşikar, şimdiden notunu düşelim. Diaw'ın verimi doğrultusunda onun pivot oynayıp eşleşme problemi oluşturduğu bölümler şimdiden kafamda yerini alıyor. Ajinca, Petro ve Lauvergne bana pek güven vermiyor.
Turnuva başında tahmin yapmak pek doğru olmasa da, beklentiyi belirlemek gerek. Yunanistan, hem kalite hem sempatiklik açısından en önde dursa da Fransa, Yunanistan - İspanya arkasında bir yerlerde geliyor. Çift guard sistemi, uzunların katkısı madalyanın rengini belirleyebilir. Ancak beklenmedik bir eşleşmeyle turnuvaya çeyrekte veda etme ihtimalleri de oldukça fazla.
Kayıtlar
0 yorum:
Yorum Gönder