D Grubu'nun final niteliğinde değerlendirilebilecek olan karşılaşmasında turnuva başlangıcından itibaren kartopu misali gittikçe büyüyen ve moral kazanan İtalya, turnuvanın altın madalya favorilerinden Yunanistan'ı özellikle ikinci yarıdaki kararlı oyunla devirmeyi başardı ve bir üst tur için büyük bir avantaj elde etme fırsatı yakaladı.
Spanoulis'in yokluğu zaten büyük bir handikapken Bourousis'in de maça hasta çıkması Yunanların elini iyice daraltmıştı. İtalya da Cinciarini'yle çok daha potansiyeline yakın bir hücum takımı olduğunu birkez daha maç başında gösterme fırsatı buldu. Takımın skor ayaklarından Aradori-Gentile-Belinelli-Datome'den üç veya daha fazlasının form tutması ve konsantrasyon kaybı yaşamaması ise onları farklı bir boyuta taşıyor. Nitekim Gentile-Belinelli-Datome'nin bu maçta çeyrekleri pay ederek Yunanları Koper sahiline dökmesi büyük bir zafer için aranan ilk kaideydi.
Yunanistan için Spanoulis'in yokluğunun, İtalya'ya da karşı olunca büyük bir sınav oalcağı belliydi. Sloukas'ın suskun kalması ve Zisis'in bir ara alev alsa da hücum kontrolü-pas dengesini sağlıklı olarak ayarlayamaması onları ipe götürdü. Mavrokefalidis'in düşük performansı ve Bourousis tercihi de 5 numarada sıkıntı çıkarınca iki adet 4 numara da Trinchieri'nin tartışılabilir kararı olarak değerlendirilebilir.
Yunanların altın madalya favorisi olmaları beklentileri bayağı yükseltmişti ama ders alınabilecek bir mağlubiyeti bu kadar karışık olan bir ilk tur grubunda tecrübe etmeleri onlar için -ne kadar öyle gözükmese de-avantaj. Yukarıda da bahsettiğim İtalya'daki konsantrasyon bütünlüğü ve skor olarak kararlılık onları çok değişik bir takım haline getiriyor. Ve evet, göründükleri kadar tehlikeliler.


0 yorum:
Yorum Gönder